Controller

Paglalarawan

Ang Super Famicom controller ang nagpakilala sa diamond button layout at shoulder buttons na itinuturing nang standard ng Nintendo ngayon, kung saan pinagsama ang ergonomic na disenyo at mas malawak na input para sa mas masalimuot na gameplay. Pinanatili nito ang cross-shaped D-pad at ang mga Start/Select button, ngunit nagdagdag ng apat na face button — A, B, X, at Y — na nakaayos sa hugis na diamond. Ang layout na ito ay nagbigay-daan sa mas detalyadong control schemes, lalo na sa mga fighting game, RPG, at platformer. Ang L at R shoulder buttons, na unang ipinakilala rito, ay nagpalawak sa mga opsyon sa input nang hindi nagpapagulo sa mukha ng controller, na nagtakda ng pamantayan na sinundan ng halos lahat ng malalaking console. Sa aspeto ng ergonomya, ang Super Famicom controller ay may bilugang “dog-bone” na hugis, na dinisenyo para maging komportable sa kamay kahit sa mahabang oras ng paglalaro. Ang mga bersyong Hapones at Europeo (PAL) ay gumamit ng mga makukulay at convex na button, na nagbigay sa controller ng masigla at parang laruang itsura. Ito ay salungat sa bersyon sa US na ibinenta gamit ang mga lumang stereotype ng mga lalaking gamer na sumasalamin sa lokal na merkado nito noon. Sa aspeto ng paggana, ang controller ay wired at kumokonekta sa pamamagitan ng 7-pin port. Sa loob, nagpapadala ito ng 16 bits ng input data, na nagpapahintulot sa sabay-sabay na pagpindot ng mga button at mabilis na response. Bilang default, sinusuportahan ng console ang dalawang controller, ngunit maaari itong palawakin gamit ang isa sa mga Super Multitaps. Sa huli, ang impluwensya ng Nintendo at ang tagumpay ng console ang nagtulak upang ang layout na ito ay maging pundasyon na makikita pa rin hanggang sa Game Boy Advance SP, Nintendo DS, Joy-Cons ng Switch, at sa ilang paraan, sa lahat ng ibang console ngayon.