Yu-Gi-Oh! Duel Monsters

Beschrijving

Yu-Gi-Oh! Duel Monsters vormt de blauwdruk voor de latere Yu-Gi-Oh! videogamefranchise: bouw een deck van 40 kaarten, daag iconische personages uit, win nieuwe kaarten en versterk je arsenaal om steeds geduchtere tegenstanders te overwinnen. Wie het spel vandaag de dag bekijkt, ziet echter een ruw en rudimentair fundament; vele mechanismen die we tegenwoordig als standaard beschouwen, waren in 1998 nog afwezig.

De game bevat 365 kaarten, grotendeels bestaande uit monsters en Magic Cards. Er is nog geen sprake van een volwaardig systeem voor Trap Cards en de effecten van monsters zijn in vergelijking met latere titels zeer beperkt. De campagne draait grotendeels om het ‘grinden’ van duels en het vergaren van betere kaarten. Je neemt het op tegen bekende gezichten uit de serie; na elke overwinning ontvang je kaarten, en door dezelfde tegenstander herhaaldelijk te verslaan ontgrendel je mijlpaalbeloningen. Progressie is hierdoor meer gefocust op het uitbouwen van je verzameling dan op het volgen van een gelaagd narratief.

De regels zijn in deze vroege fase uiterst minimalistisch. Er is geen ‘tribute summoning’ en er gelden nauwelijks restricties bij het bouwen van een deck, waardoor de meeste duels neerkomen op het simpelweg inzetten van de krachtigste monsters en het tactisch inzetten van basis-Magic Cards. Ook het Fusion-systeem oogt experimenteel: monsters kunnen worden gecombineerd door ze simpelweg op elkaar te leggen, waarbij de game bepaalt of er een geldige fusie ontstaat of dat de kaart simpelweg wordt vervangen. Al met al voelt deze titel aan als een ongetemde, experimentele vertaling van de vroege kaartgevechten uit de manga, waarbij de onvoorspelbare aard van de serie belangrijker was dan de gestandaardiseerde toernooiregels die we later zouden zien.