Controller

Opis

Kontroler do konsoli Virtual Boy charakteryzuje się charakterystycznym kształtem „psiej kości” z dwoma symetrycznymi uchwytami, z których każdy posiada własny pad kierunkowy. Ten układ dwóch D-padów miał zapewnić graczom bardziej precyzyjne sterowanie w pseudo-trójwymiarowych środowiskach generowanych przez Virtual Boya, choć w praktyce większość wydanych gier korzystała jednocześnie tylko z jednego pada. Na panelu przednim znalazły się również dwa czerwone przyciski akcji (oznaczone jako A i B), centralnie umieszczone przyciski Start i Select oraz triggery na tylnej stronie każdego z uchwytów.

Kontroler opierał się na prostych sygnałach cyfrowych, pozbawionych gałek analogowych czy funkcji wibracji, które wprowadzono dopiero w erze Nintendo 64. Koncepcja podwójnego D-pada wyprzedziła swoje czasy i zapowiadała późniejsze innowacje w projektowaniu kontrolerów, lecz w tamtym okresie postrzegano ją jako niekonwencjonalną i niewykorzystaną w pełni. Jednym z najbardziej istotnych aspektów kontrolera Virtual Boy był fakt, że złącze zasilania konsoli zostało zintegrowane bezpośrednio z urządzeniem. Gracze podłączali zestaw baterii lub sieciowy power tap bezpośrednio do kontrolera, który następnie łączył się z goglami za pomocą kabla. Taka konstrukcja pozwoliła zachować niską wagę zestawu słuchawkowego, ale oznaczała jednocześnie, że kontroler był nierozłącznym elementem systemu. Odbiór urządzenia był mieszany – niektórzy chwalili ergonomiczne uchwyty i czułe przyciski, inni uważali obecność dwóch D-padów za zbędną. Z perspektywy czasu kontroler do Virtual Boya pozostaje jednym z najbardziej odważnych eksperymentów Nintendo, stanowiącym ciekawy rozdział w ewolucji gamepadów.