Virtua Cop 2

Opis

Virtua Cop 2 kontynuuje historię Rage’a, Smarty’ego oraz nowej postaci, Janet Marshall, którzy podejmują się rozpracowania spisku dotyczącego prania brudnych pieniędzy, prowadzącego do niedobitków syndykatu E.V.I.L. Produkcja zachowuje strukturę szynowej strzelaniny pierwowzoru, w której gracz porusza się po wyznaczonej ścieżce, eliminując pojawiających się na ekranie przeciwników. Kluczową nowością stał się wybór trasy w określonych punktach, co znacząco zwiększyło regrywalność etapów. Gracze mogą również zdobywać tzw. „justice shots”, rozbrajając wrogów zamiast ich zabijać, a niszczenie elementów otoczenia pozwala odkryć ukryte ulepszenia, takie jak nowa broń czy apteczki. Starcia z bossami wieńczą każdy poziom, oferując znacznie większą skalę i rozmach niż w części pierwszej.

Oprawa wizualna stawia na bardziej filmowy styl, charakteryzujący się płynniejszą animacją i bogatszymi detalami otoczenia. W zestawieniu z Time Crisis, które wprowadziło mechanikę osłon, Virtua Cop 2 kładzie nacisk na szybkość i precyzję, nagradzając graczy potrafiących błyskawicznie namierzyć cel, zanim wróg otworzy ogień. Wpływ tytułu na gatunek był ogromny – wyznaczył on standardy responsywności sterowania i przejrzystości celowania. Szybkie tempo rozgrywki, rozgałęziona struktura poziomów oraz techniczny szlif sprawiły, że jest to jedna z najwybitniejszych strzelanin na pistolet świetlny lat 90. Choć późniejsze produkcje jak House of the Dead czy Time Crisis kierowały gatunek w inną stronę, Virtua Cop 2 pozostaje w pamięci jako szczytowe osiągnięcie automatowej oferty Segi oraz punkt odniesienia dla gier typu precision shooter.

Konwersja na konsolę Saturn spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem. Pomimo że automat oparty na płycie Model 2 dysponował znacznie większą mocą obliczeniową, wersja na Saturna zdołała wiernie oddać ducha oryginału, ograniczając się jedynie do drobnych ustępstw w kwestii liczby wielokątów i szczegółowości tekstur. Dzięki kontrolerowi Virtua Gun, tytuł ten stał się wizytówką systemu i obok House of the Dead stanowił dowód na to, że arkadowe strzelanki Segi mogą skutecznie przenieść się do domowego salonu. Port na Saturna jest powszechnie uznawany za najbardziej autentyczną wersję domową; edycja na PC bywa oceniana jako poprawna, choć uciążliwa w sterowaniu, a wydanie na Dreamcasta, mimo ulepszeń technicznych, nie jest idealnym odwzorowaniem automatu.