Mortal Kombat

Opis

Mortal Kombat gromadzi siedmiu wojowników na wyspie Shang Tsunga, gdzie odbywa się turniej o losy Earthrealm. Liu Kang staje do walki, by przywrócić honor klasztoru Shaolin, Johnny Cage pragnie udowodnić autentyczność swoich filmowych umiejętności, Sonya Blade rusza w pościg za przestępcą Kano, a Sub-Zero i Scorpion wnoszą do zawodów własną, zabójczą historię. Raiden czuwa nad starciem, podczas gdy mistrz czarnoksiężnika, Goro, czeka na zwycięzców, nadając turniejowi sztywną strukturę oraz atmosferę brutalnego kina sztuk walki. Oryginalny automat Midway zdobył ogromną popularność dzięki zdygitalizowanym aktorom, ukrytym atakom i krwawym ciosom kończącym, co nadało mu tożsamość odmienną od Street Fighter II. Tytuł doczekał się portów na wszystkie liczące się platformy tamtej ery.

Walka toczy się w dwóch wymiarach z wykorzystaniem wysokich i niskich uderzeń, kopnięć, bloków, uników, rzutów oraz ciosów specjalnych dla każdej postaci. Siedmiu grywalnych zawodników mierzy się w walkach lustrzanych, rundach wytrzymałościowych oraz starciach z Goro i Shang Tsungiem, przy czym tryb dla dwóch graczy pozwala na bezpośrednią rywalizację. Wersja na Mega-CD zachowuje krew i Fatalities bez konieczności wpisywania kodu aktywacyjnego znanego z kartridża na Mega Drive, a pojemność płyty pozwoliła na poprawę muzyki, dodanie kwestii mówionych, animowane biografie postaci i oprawę znacznie bliższą automatowi. Niestety, przestoje na doczytywanie danych przed walkami oraz w trakcie przemian Shang Tsunga negatywnie wpływają na tempo rozgrywki.

Ten port na Mega-CD wywodzi się bezpośrednio z wersji na Mega Drive autorstwa Probe Software, a nie z samego automatu, co oznacza obecność mniejszych duszków postaci, zmienione tła, uproszczone animacje oraz pewne nieścisłości w mechanice. Rozszerzona ścieżka dźwiękowa i brak cenzury czynią z tej pozycji pełniejsze doświadczenie audio-wizualne, ale ceną za to są uciążliwe czasy ładowania. Mortal Kombat II na 32X, choć powstał w podobny sposób, poradził sobie znacznie lepiej, oferując autentyczne ulepszenia bez istotnych kompromisów. Odbiór gry w momencie premiery był podzielony: chwalono muzykę, głosy, krew i zbliżenie do arcade’owej oprawy, krytykowano zaś czas ładowania, przestarzałą grafikę i ograniczone animacje, które wypadały blado na tle nowszych bijatyk.