DJ Boy
DJボーイ-
Front Cover
-
Back Cover
Side-scrollingowa bijatyka z wrotkami w roli głównej, łącząca mechaniki beat ’em up z estetyką inspirowaną hip-hopem, która na początku lat 90. zapisała się w pamięci jako intrygująca ciekawostka swojej epoki.
Opis
DJ Boy to adaptacja automatu arcade firmy Kaneko z 1989 roku. Produkcja ta znacząco odbiega od pierwowzoru: zmieniono fabułę, usunięto tryb kooperacji, dodano sklep w stylu RPG, a także zmodyfikowano lub ocenzurowano postacie na potrzeby rynku amerykańskiego. W efekcie gra stała się zupełnie innym doświadczeniem niż oryginał, zapamiętanym jako znacznie trudniejsza i bardziej ekscentryczna pozycja.
Wcielasz się w postać Donalda J. Boya, zawodnika biorącego udział w turnieju „Rollergame” w Cigaretch City. Gdy jego dziewczyna Maria zostaje porwana przez gang Dark Knights, któremu przewodzi Heavy-Met Tony, DJ Boy musi przebić się przez serię etapów typu side-scroller, by ją uratować i zatriumfować w zawodach. W przeciwieństwie do większości ówczesnych gier typu beat ’em up, protagonista przez cały czas porusza się na wrotkach, ślizgając się po ekranie i okładając wrogów pięściami oraz kopniakami, zbierając przy tym monety upuszczane przez przeciwników. Pomiędzy poziomami zgromadzoną gotówkę można wydać w sklepach na ulepszenia, takie jak silniejsze ataki, lepsza obrona czy regenerujące zdrowie pożywienie.
Oprawa gry opierała się na przerysowanych karykaturach i stylizowanej wizji amerykańskiej kultury ulicznej, z przeciwnikami od breakdancerów po klaunów. Ten wybór stylistyczny budził emocje ze względu na swoją oryginalność, ale także kontrowersje: niektóre postacie krytykowano za powielanie nieczułych stereotypów. Amerykańskie wydanie wprowadziło poprawki względem wersji japońskiej, w tym najbardziej niesławny przypadek bossa „Big Mamy”, który w oryginale był przedstawiony w znacznie bardziej drastyczny sposób.
Pod względem rozgrywki recenzenci z tamtego okresu uznali mechanikę jazdy na wrotkach za unikalną, lecz mało precyzyjną. Utrudniało to celowanie atakami w porównaniu do bardziej dopracowanych konkurentów, takich jak Final Fight czy Streets of Rage. Odbiór był mieszany: jedni doceniali dziwaczny urok gry, inni uznawali ją za płytką lub frustrującą. Z dzisiejszej perspektywy to interesujący zapis epoki: beat ’em up, który próbował połączyć jazdę na wrotkach, hip-hop i akcję arcade w jedną całość. Był to jeden z wielu eksperymentalnych tytułów tamtego okresu, które usiłowały wyróżnić się na tle ogromnej konkurencji.
Specyfikacja
| Nazwa Przedmiotu |
|
|---|---|
| Oryginalna Nazwa |
|
| Kod Przedmiotu |
|
| Numer Przedmiotu |
|
| Typ | |
| Gatunek | |
| Motyw | |
| Region | |
| Terytorium | |
| Opakowanie | |
| Dokumentacja | |
| Producent Gry | |
| Wydawca | |
| Nośnik | |
| Liczba Graczy | |
| Data Wydania | |
| Data Dodania |
|