N-Sub

Opis

N-Sub, opracowany pierwotnie przez Segę z myślą o automatach arcade pod koniec 1980 roku, został zaadaptowany przez studio Compile na konsole SG-1000 oraz SC-3000. Był to tytuł startowy dla systemu w Japonii w połowie 1983 roku, a jeszcze w tym samym roku trafił na rynki międzynarodowe, w tym do Australii. Gracz przejmuje kontrolę nad okrętem podwodnym N-Sub w podwodnej sekcji jednostek ekranowego pola bitwy. Dwa przyciski ataku obsługują różne rodzaje uzbrojenia: torpedy wystrzeliwane poziomo niszczą wrogie okręty podwodne, natomiast pociski pionowe trafiają w jednostki pływające po powierzchni. Przytrzymanie przycisku pozwala na wystrzelenie trzech torped w krótkich odstępach czasu. Siły przeciwnika odpowiadają ogniem torped, rakiet, bomb oraz bomb głębinowych, co wymusza na graczu ciągłe manewrowanie w dolnej części ekranu, przy jednoczesnym monitorowaniu zagrożeń nadciągających zarówno z góry, jak i z boku. Runda kończy się po zniszczeniu floty 12 statków, po czym następuje powtórka zmagań na wyższym poziomie trudności. Szybsze jednostki stanowią większe wyzwanie, a eliminacja konkretnych formacji pozwala na zdobycie punktów bonusowych. Dodatkowe życia przyznawane są po osiągnięciu określonych progów punktowych, a rozgrywka kończy się w momencie utraty wszystkich zapasów. Postęp opiera się na kumulowaniu punktów i mierzeniu się z coraz szybszymi falami ataków. Oryginał z automatów działał na sprzęcie Sega VIC Dual z pionową orientacją ekranu. Zespół Compile dostosował pole gry do standardowych telewizorów, zachowując podział na ruch podwodny i cele nawodne. Statki znajdujące się w różnych odległościach przedstawiono w odmiennych rozmiarach, co nadaje dwuwymiarowemu polu walki pewną głębię perspektywy. Port utrzymuje tempo i strukturę pierwowzoru, choć traci część detali wizualnych, zyskując jednocześnie efekty dźwiękowe w miejsce dość surowej oprawy audio oryginału. Tytuł ten należał do pierwszych dostępnych kartridży dla sprzętu domowego Segi i wraz z Yamato nadał początkowemu katalogowi konsoli wyraźny sznyt wojen morskich. W porównaniu do innych produkcji, N-Sub odwraca pozycję gracza w ramach zbliżonej koncepcji. Gra jest bliższa strukturze fal znanej ze Space Invaders, podczas gdy Yamato oferuje bardziej dynamiczną mieszankę statków, samolotów i nadlatujących pocisków. Retrospektywne oceny często traktują ten port jako technicznie poprawny, lecz mocno ograniczony. Krytyka skupia się na powolnym tempie, niespójnej detekcji kolizji, powtarzalności fal, surowej grafice i niewielkiej różnorodności wrogów. Historyczne znaczenie tytułu przewyższa jednak jego walory rozrywkowe, gdyż stanowi on świadectwo wczesnej twórczości Segi na automatach oraz jeden z najwcześniejszych znanych projektów konsolowych studia Compile.