Crypt Killer

Opis

Automatowa wersja Crypt Killer w nietypowy sposób pozwalała na jednoczesną grę aż trzem osobom, z których każda dzierżyła kontroler w kształcie strzelby. Ta konwersja na konsolę Saturn jest bezpośrednim przeniesieniem gry z salonów arcade. Gracze przemierzają sześć dostępnych etapów o rozgałęzionej strukturze, eliminując hordy sprite’owych potworów wewnątrz wielokątnych, trójwymiarowych środowisk. Głównym celem pozostaje odnalezienie mistycznych „Oczu Przewodnictwa” (Eyes of Guidance), przy czym liczba i kolor zdobytych artefaktów wpływają na zakończenie przygody.

Wersje konsolowe wprowadzają ograniczoną liczbę bomb czyszczących ekran po każdym odrodzeniu, których brakowało w pierwowzorze. Wszystkie edycje domowe ograniczają wsparcie z trzech do dwóch graczy. Do mocnych stron zaliczyć trzeba oprawę dźwiękową, która dzięki nośnikowi CD-DA zachowała oryginalną ścieżkę muzyczną wydawnictwa Konami.

Wersja na Saturna generuje mniej wielokątów i korzysta z tekstur niższej jakości niż port na PlayStation, jednak wygrywa krótszymi czasami ładowania. Obecne efekty oświetlenia nadają wydaniu na Saturna nieco bardziej mrocznego, przygnębiającego klimatu w porównaniu z bardziej płaską oprawą wersji na konsolę Sony.

W momencie premiery na Saturnie, Crypt Killer odebrano jako poprawną, lecz mało porywającą strzelankę typu light gun, której oprawa wizualna zdążyła się zestarzeć, a konstrukcja stała się monotonna – szczególnie w zestawieniu z serią Virtua Cop czy tytułami takimi jak House of the Dead. Choć gra oferowała pewną dozę świeżości dzięki kiczowatej stylistyce horroru i rozgałęzionym ścieżkom, zazwyczaj klasyfikowano ją jako produkcję drugiego sortu.