Ion Fury

Opis

Ion Fury, zapowiedziany pierwotnie jako Ion Maiden przed sporem prawnym dotyczącym znaku towarowego z zespołem o tej samej nazwie, został osadzony jako prequel gry Bombshell (2016). Podczas gdy Bombshell była strzelanką akcji z widokiem z góry, Ion Fury stanowi pod względem stylu i technologii duchowego spadkobiercę Duke Nukem 3D.Gracze wcielają się w postać Shelly „Bombshell” Harrison, ekspertki od rozbrajania ładunków wybuchowych pracującej dla Global Defense Force. Gdy przywódca transhumanistycznego kultu, dr Jadus Heskel, wypuszcza na ulice dystopijnego Neo D.C. swoje cybernetycznie ulepszone oddziały, Shelly musi przebić się przez rozległe, wielopoziomowe lokacje pełne przeciwników, sekretów i widowiskowych scen akcji.Ion Fury to świadomy powrót do strzelanek z lat 90. Tytuł działa na silniku EDuke32, nowoczesnym forku kultowego silnika Build, co czyni go pierwszą oryginalną komercyjną produkcją na tym silniku od 20 lat. Projekt gry kładzie nacisk na dynamiczną walkę typu run-and-gun, nieliniowe mapy, ukryte przejścia oraz arsenał przerysowanych broni. Na szczególną uwagę zasługuje charakterystyczny rewolwer Shelly – „Loverboy” – trójlufowa broń pozwalająca zarówno na pojedyncze strzały, jak i błyskawiczne wachlarzowanie. Do dyspozycji gracza oddano także strzelby z granatnikiem oraz bomby kręglowe (Bowling Bombs), które eliminują wrogów w niezwykle efektowny sposób.W przeciwieństwie do współczesnych strzelanek, Ion Fury rezygnuje z automatycznej regeneracji zdrowia i systemu punktów kontrolnych. Zamiast tego stawia na klasyczną trudność, manualne zapisy stanu gry i tempo rodem z automatów arcade, zachowując jednocześnie nowoczesne udogodnienia, takie jak wsparcie dla panoramicznych ekranów, zaawansowaną fizykę czy automatyczny zapis. Odbiór gry był bardzo pozytywny; krytycy i gracze docenili wierne odtworzenie rozgrywki znanej z silnika Build, projekt poziomów oraz różnorodność uzbrojenia. Recenzje często określały tę produkcję jako „prawdziwego następcę” Duke Nukem 3D, Shadow Warrior i Blood, doceniając jednocześnie nowoczesny szlif. To zarówno nostalgiczny hołd, jak i istotny punkt w nurcie odrodzenia retro-FPS, łączący klasyczną filozofię projektowania z duchem współczesnej rozgrywki. Dla kogoś, kto wychował się na grach typu Duke Nukem, był to powrót do przeszłości, którego potrzebowałem, nawet o tym nie wiedząc.