Crazy Taxi

Opis

Pierwotnie hit automatów, Crazy Taxi trafiło na Dreamcasta z niezwykłą wiernością oryginałowi, zachowując zawrotne tempo, konstrukcję otwartego miasta i swój niepowtarzalny styl. Gracze wcielają się w taksówkarza w fikcyjnej wersji San Francisco, ścigając się z czasem, by zgarniać pasażerów i dowozić ich do celu tak szybko i brawurowo, jak to tylko możliwe. Im szalony przejazd, tym wyższe zarobki. Mechanika gry jest banalnie prosta: bierzesz pasażera, podążasz za strzałką na ekranie i dowożisz go przed upływem czasu. Prawdziwe wyzwanie zaczyna się jednak przy opanowywaniu skrótów, lawirowaniu w gęstym ruchu i kaskaderskiej jeździe, by zmaksymalizować zyski. Miasto to gęste, częściowo otwarte środowisko pełne ramp, wzniesień i zniszczalnych obiektów, które zachęcają do improwizacji i wykorzystywania praw fizyki. Całość emanuje estetyką salonów gier z końca lat 90.: jest głośno, szybko i bezkompromisowo. Ścieżka dźwiękowa, zawierająca utwory The Offspring i Bad Religion, doskonale współgra z anarchistyczną energią tytułu. Wersja na Dreamcasta zawiera oryginalną mapę z automatów oraz drugie, większe miasto zaprojektowane specjalnie dla tej konsoli. Do tego dochodzi tryb „Crazy Box” – seria wyzwań sprawdzających umiejętności, od gry w kręgle taksówką po skoki na odległość. Choć gra doczekała się wielu portów, edycja na DC pozostaje bezapelacyjnie najlepszą, oferując oryginalną muzykę i licencjonowane lokacje. Crazy Taxi to jeden z najlepiej sprzedających się i najbardziej cenionych tytułów na Dreamcasta, symbol filozofii Sega polegającej na przenoszeniu doświadczeń z automatów w domowe zacisze. Przez lata przewinęło się przez moje ręce kilka egzemplarzy PAL, lecz ostatecznie zachowałem ten jeden, fabrycznie zafoliowany.