Network Access Disc

Beschrijving

De Network Access Disc voor de PlayStation 2 is een setup-utility die werd gebruikt om de console te configureren voor internetverbindingen, waardoor spelers toegang kregen tot online multiplayer-functies. Omdat de oorspronkelijke PS2 niet beschikte over ingebouwde netwerkmogelijkheden, hadden spelers een losse netwerkadapter en deze disc nodig om aan de slag te gaan. Bij het invoeren startte de disc een configuratieprogramma dat gebruikers hielp bij het instellen van hun breedbandverbinding (zoals DSL of kabel), het invoeren van netwerkgegevens indien nodig en het testen of de console succesvol verbinding kon maken met het internet. De instellingen werden vervolgens opgeslagen op een PS2-geheugenkaart als een netwerkconfiguratieprofiel.

Zodra de netwerkinstellingen waren opgeslagen, konden compatibele games deze gebruiken om verbinding te maken met onlinediensten en multiplayer-servers. Dit gaf spelers toegang tot vroege online titels zoals SOCOM U.S. Navy SEALs, Final Fantasy XI en Resident Evil Outbreak. In latere jaren bevatten PS2-games hun eigen ingebouwde netwerk-setup-tools, waardoor de Network Access Disc minder noodzakelijk werd, maar in de beginperiode was het een onmisbare stap om online spelen op de console mogelijk te maken.

Ter vergelijking: de Xbox gebruikte gecentraliseerde accounts en diensten voor zijn Xbox Live-functies, al vereiste dit aanvankelijk ook een Starter Kit Disc. Gezien het feit dat de Dreamcast een vergelijkbare netwerkconfiguratie ingebouwd had in zijn online games en Internet browser, voelde de aanpak van Sony in die tijd als een voetnoot in plaats van een doordachte platformstrategie.