Kirby’s Airride

Opis

Kirby’s Air Ride to jedyny tytuł z serii Kirby na konsolę GameCube, stworzony pod okiem Masahiro Sakuraia, który w nietypowy sposób podchodzi do gatunku wyścigów. Kirby ściga się na różnorodnych pojazdach zwanych Air Ride Machines. Każda maszyna posiada funkcję automatycznego przyspieszania, co pozwala graczom skupić się na sterowaniu, hamowaniu, driftowaniu i korzystaniu z dopalaczy. Kirby może w trakcie wyścigu wciągać przeciwników lub przedmioty, zyskując tymczasowe umiejętności kopiowania, co dodaje rozgrywce elementów walki.

Gra oferuje trzy główne tryby: Air Ride, Top Ride oraz City Trial. Air Ride to tradycyjne wyścigi 3D na rozmaitych trasach z włączoną walką i wyborem wielu maszyn o unikalnych statystykach. Top Ride zmienia perspektywę na rzut z góry, przenosząc wyścigi na niewielkie, najeżone niebezpieczeństwami tory z uproszczonym sterowaniem. City Trial to z kolei tryb swobodnej eksploracji dużego miasta, gdzie gracze zbierają ulepszenia statystyk i modyfikacje maszyn, przygotowując się do losowego wyzwania na Stadionie, takiego jak wyścigi na prostej, niszczenie celów czy skoki w dal. System rozbudowanych list zadań pozwala odblokowywać zawartość poprzez realizację konkretnych wyzwań.

Produkcja oferuje lokalny tryb dla czterech graczy na podzielonym ekranie, ale jest to również jeden z zaledwie trzech tytułów na GameCube wydanych przez Nintendo z oficjalnym wsparciem LAN (obok Mario Kart: Double Dash!! oraz 1080° Avalanche). Dzięki adapterowi Broadband Adaptor wiele konsol można połączyć w sieć, co umożliwia płynniejszą rozgrywkę na pełnym ekranie dla każdego uczestnika. Wszystkie trzy główne tryby są dostępne w trybie LAN, co pozwala na organizowanie sesji City Trial na dużą skalę.

Choć w momencie premiery gra spotkała się z mieszanym odbiorem ze względu na prostotę i ograniczoną liczbę tras, z biegiem lat Kirby’s Air Ride zyskało status kultowego klasyka, szczególnie w Japonii. Tryb City Trial, ze swoją otwartością i rywalizacyjnym charakterem typu sandbox, pozostaje ulubieńcem fanów i częstym punktem dyskusji o potrzebie powrotu do tej formuły, co finalnie doczekało się zapowiedzi w pierwszym roku życia Switcha 2.