D no Shokutaku

คำอธิบาย

D no Shokutaku พาผู้เล่นติดตามลอร่า แฮร์ริส (Laura Harris) หลังจากได้รับแจ้งว่าบิดาของเธอซึ่งเป็นแพทย์ผู้ได้รับการยอมรับ เกิดอาการคลุ้มคลั่งและขังตัวเองไว้ในโรงพยาบาล เมื่อลอร่าก้าวเข้าไปข้างใน เธอถูกส่งตัวเข้าสู่ปราสาทโกธิคเหนือจริงที่ปรากฏขึ้นเสมือนตัวแทนทางกายภาพของสายเลือดอันมืดมนในครอบครัวเธอ เนื้อหาของเกมสำรวจประเด็นเรื่องการกินเนื้อมนุษย์ การกลับชาติมาเกิด และบาดแผลทางจิตใจที่สืบทอดต่อกันมา ผ่านบทสนทนาที่จำกัดและสัญญาณทางภาพที่ชวนอึดอัด บรรยากาศภายในเกมเต็มไปด้วยความโดดเดี่ยวที่กดดัน กำหนดด้วยการเคลื่อนไหวของกล้องที่ช้าและตั้งใจ รวมถึงดนตรีประกอบแนว Minimalist ที่ช่วยกระตุ้นความตึงเครียดในทุกโถงทางเดินที่ว่างเปล่า

ระบบการเล่นคือการทดลองความตึงเครียดแบบเรียลไทม์ โดยกำหนดเงื่อนไขสำคัญคือจำกัดเวลาเพียงสองชั่วโมงโดยไม่มีระบบหยุดเกมหรือบันทึกข้อมูล ผู้เล่นสำรวจสภาพแวดล้อมผ่านฉาก FMV ที่เรนเดอร์ไว้ล่วงหน้า เลือกเส้นทางและโต้ตอบกับวัตถุเพื่อแก้ปริศนาตามฉาก กลไกเกมหมุนรอบมุมมองบุคคลที่หนึ่งซึ่งผู้เล่นต้องตรวจสอบเบาะแส จัดการไอเทมในคลังที่มีอยู่อย่างจำกัด และบางครั้งต้องตอบสนองต่อเหตุการณ์ที่บีบคั้นด้วยเวลา ในด้านเทคโนโลยี เกมนี้ถือเป็นผลงานระดับแถวหน้าในยุคนั้น โดยใช้สถานีงาน Silicon Graphics ระดับสูงในการสร้างโมเดลตัวละครและสภาพแวดล้อมที่เหนือกว่าขีดความสามารถการเรนเดอร์แบบเรียลไทม์ของเครื่องคอนโซลในบ้านอย่างมาก

ผลงานชิ้นนี้เป็นรากฐานสำคัญของเคนจิ เอโนะ (Kenji Eno) ผู้ล่วงลับและสตูดิโอ WARP ซึ่งสร้างมรดกแห่งการออกแบบเกมเชิงทดลองที่ท้าทายบรรทัดฐานของอุตสาหกรรม แม้ว่าเดิมทีจะเป็นเกมเรือธงสำหรับ 3DO แต่การพอร์ตมายัง Sega Saturn และ PlayStation ช่วยกำหนดนิยามของสุนทรียภาพเกมสยองขวัญแนวเอาชีวิตรอดเคียงคู่ไปกับ Resident Evil ตัวละครลอร่า แฮร์ริส ได้กลายเป็นนักแสดงดิจิทัลของ WARP โดยได้แสดงนำในภาคต่อทางจิตวิญญาณอย่าง Enemy Zero และภาคต่อที่ตรงสายแต่มีระบบการเล่นแตกต่างกันอย่าง D no Shokutaku 2 (D2) บนเครื่อง Dreamcast เกมนี้ยังคงเป็นตัวอย่างของเกม “สไตล์ภาพยนตร์” ที่ให้ความสำคัญกับวิสัยทัศน์ของผู้กำกับเหนือความสะดวกสบายของผู้เล่น