Ghost Rider

Opis

Ghost Rider to dynamiczna gra typu hack-and-slash, wydana w 2007 roku w ramach promocji filmu z Nicolasem Cage’em w roli głównej. Zamiast wiernie kopiować scenariusz kinowy, tytuł pełni funkcję luźnej kontynuacji. Ta decyzja pozwoliła produkcji uniknąć losu słabo ocenianego filmu, a zaangażowanie uznanych scenarzystów komiksowych – Gartha Ennisa oraz Jimmy’ego Palmiottiego – sprawiło, że fabuła znacznie lepiej oddaje mroczny, demoniczny klimat pierwowzoru. Johnny Blaze staje tu do walki z ikonicznymi złoczyńcami takimi jak Scarecrow, Deathwatch czy Lilith.

Rozgrywka opiera się na dwóch filarach: brutalnej walce w zwarciu oraz szybkiej jeździe motocyklem. Mechanika starć to bezpośrednie, choć niezwykle sprawne czerpanie z formuły God of War. Duch Jeździec operuje łańcuchem Hellfire Chain, który pod względem funkcjonalności niemal identycznie przypomina Ostrza Chaosu Kratosa, umożliwiając wykonywanie szerokich ataków obszarowych oraz żonglowanie demonami w powietrzu. Dusze zbierane za eliminację wrogów służą do zakupu nowych umiejętności i zwiększania żywotności postaci. Tempo zabawy urozmaicają sekwencje na motocyklu Hellcycle, przypominające zręcznościowe gry typu on-rails, w których gracz musi unikać przeszkód, skakać nad przepaściami i ostrzeliwać wrogich motocyklistów pociskami piekielnego ognia.

Pod względem technicznym gra wyciska siódme poty z leciwej konsoli PlayStation 2, oferując efektowne cząsteczki i dynamiczne oświetlenie. Płonąca czaszka Johnny’ego Blaze’a oraz ciągnące się za łańcuchem pomarańczowe smugi prezentują się świetnie nawet na telewizorach standardowej rozdzielczości, a płynność animacji pozostaje stabilna mimo chaosu na ekranie. Tytuł oferuje także solidną porcję zawartości odblokowywanej po ukończeniu kampanii, w tym możliwość przejścia gry jako łowca wampirów Blade (z własnym unikalnym zestawem ruchów) lub Ghost Rider 2099.

W momencie premiery Ghost Rider spotkał się z mieszanym, choć przeważnie pozytywnym przyjęciem jak na licencjonowaną produkcję filmową. Recenzenci chwalili płynność walki i szacunek do komiksowego uniwersum, wytykając jednocześnie zbyt krótki czas gry oraz irytujący, zbyt surowy poziom trudności sekwencji na motocyklu. Z dzisiejszej perspektywy to niezwykle solidny i przyjemny klon większych hitów akcji, zapewniający kawał bezpretensjonalnej rozrywki.