Tetsujin

Beschrijving

In Tetsujin kruip je in de huid van het sluitstuk in het plan van een wetenschapper om de ultieme moordmachine te creëren en de mensheid uit te roeien. Zodra de machine ontwaakt in de toren waar hij werd gebouwd, verwerpt hij zijn geprogrammeerde doel en begint hij aan een klim naar boven om de wetenschapper achter zijn bestaan te confronteren. Verhaalsequenties, vervormde communicatie en rauwe mechanische beelden geven de ontsnapping een kille, droomachtige sfeer, waarbij identiteit en rebellie de drijfveer vormen voor de tocht door een verder troosteloos bouwwerk.

De game ontvouwt zich vanuit een first-person perspectief door besloten verdiepingen die zijn ingericht als onderling verbonden doolhoven. Spelers verkennen gangen, vinden liften en toegangspunten, verzamelen wapens en voorraden en schakelen robotbewakers uit terwijl ze naar de route omhoog zoeken. De beweging volgt een strak raster en gevechten draaien om het identificeren van vijanden voordat hun aanvallen de beperkte levensenergie van de speler uitputten. Muren met texture-mapping en op sprites gebaseerde tegenstanders wekken de suggestie van een continue driedimensionale omgeving, terwijl CD-audio, Japanse voice-overs en full-motion sequenties de atmosfeer dragen. Vooruitgang hangt evenzeer af van het in kaart brengen van de toren en het herkennen van herhaalde passages als van direct vuren.

De game bevindt zich op het snijvlak van vroege first-person dungeon crawlers en het opkomende shooter-format dat werd gevestigd door Wolfenstein 3D en Doom. In tegenstelling tot die titels verloopt Tetsujin in een weloverwogen tempo en legt het meer nadruk op isolatie, navigatie en audiovisuele ongemakkelijkheid dan op vloeiende actie. Het was een van de vroegste releases voor de Japanse 3DO en verscheen later in Noord-Amerika als Iron Angel of the Apocalypse, waarbij de Japanse stemmen met Engelse ondertiteling behouden bleven. Het vervolg, Tetsujin Returns, introduceerde een herbouwd lichaam en conventionelere shooter-actie, maar offerde een deel van de bevreemdende mechanische sfeer van het eerste deel op. De ontvangst ten tijde van de release was wisselend, zowel in Japan als in het Westen. Critici stoorden zich aan het trage tempo, de repetitieve gangen, het beperkte gedrag van vijanden en de stroeve gevechten, terwijl meer welwillende recensenten een atmosfeer erkenden die afweek van de meeste vroege CD-gebaseerde shooters. Retrospectief gezien is het een excentrieke Japanse 3DO-titel uit de beginperiode waarvan de technische ruwheid onlosmakelijk verbonden is met zijn beklemmende identiteit.