Bridge-It

คำอธิบาย

Garfield: Big Fat Hairy Deal เริ่มต้นขึ้นเมื่อการ์ฟิลด์พบว่าอาร์ลีนถูกจับตัวไปที่สถานกักกันสัตว์ เขาต้องเริ่มต้นออกเดินทางจากบ้านของ จอน อาร์บัคเคิล เพื่อหาทางออก รวบรวมสิ่งของที่จำเป็น เจรจากับตัวละครอื่นๆ เดินทางไปถึงสถานกักกัน เพื่อช่วยเหลืออาร์ลีนและพาเธอกลับบ้านอย่างปลอดภัย ในระหว่างการเดินทางเขาจะได้พบกับ โอดี, เนอร์มัล และเหล่าสัตว์ตัวอื่นๆ ที่อาจจะเข้ามาช่วยเหลือหรือขัดขวางความคืบหน้าของการ์ฟิลด์ได้ทุกเมื่อ

เกมนี้ใช้โครงสร้างแบบเปลี่ยนฉาก (flip-screen) โดยแต่ละสถานที่ถูกนำเสนอในรูปแบบมุมมองด้านข้าง การ์ฟิลด์สามารถเดิน กระโดด ก้ม คลาน เตะ เก็บสิ่งของ และถือไอเทมได้จำกัด ความคืบหน้าขึ้นอยู่กับการตัดสินใจว่าจะนำสิ่งของแต่ละอย่างไปใช้ที่ไหน เช่น การแลกเปลี่ยนไอเทมกับตัวละคร การวางทิ้งไว้ตามจุดต่างๆ หรือการนำไปใช้เพื่อขจัดอุปสรรค ตัวละครอื่นๆ ยังสามารถช่วยถือไอเทมให้กับการ์ฟิลด์ได้ ซึ่งช่วยลดการเดินย้อนไปมาในเกมได้บ้าง อย่างไรก็ตาม ลำดับที่ถูกต้องของปริศนานั้นไม่ได้ชัดเจนนัก ทำให้ผู้เล่นต้องออกสำรวจและทดลองด้วยตนเอง นอกจากนี้ การ์ฟิลด์ยังต้องคอยจัดการกับเกจความหิวและความง่วง หากหิวเขาจะกินไอเทมที่กินได้โดยอัตโนมัติ ซึ่งอาจทำลายไอเทมสำคัญที่ต้องใช้ในภายหลังได้ นี่คือแรงกดดันที่เพิ่มเข้ามาในเกมผจญภัยที่เต็มไปด้วยการเดินย้อนฉากและการลองผิดลองถูกอย่างหนัก

เกมนี้วางจำหน่ายบนเครื่อง Commodore 64, ZX Spectrum, Amstrad CPC, Atari ST และ Amiga โดยแต่ละเวอร์ชันมีความแตกต่างด้านสีสันและการนำเสนออย่างชัดเจน กระแสตอบรับในขณะนั้นมีตั้งแต่ระดับปานกลางไปจนถึงเชิงบวก นักวิจารณ์มักชื่นชมสไปรต์ตัวละครที่ใหญ่และถ่ายทอดอารมณ์ได้ดี แอนิเมชันที่ลื่นไหล อารมณ์ขัน และการหยิบยกตัวละครจากเรื่อง Garfield มาใช้ได้อย่างน่าจดจำ ส่วนข้อวิจารณ์หลักคือฉากที่ซ้ำซาก การเคลื่อนที่ที่เชื่องช้า ปริศนาที่ซับซ้อนเกินไป การเดินย้อนฉากที่มากเกินพอดี และความคุ้มค่าในการเล่นซ้ำที่น้อยหากทราบเส้นทางแล้ว ในแง่ของมุมมองย้อนหลัง เกมนี้ถือว่ามีการผสมผสานระหว่างการเคลื่อนที่แบบแพลตฟอร์ม ปริศนาเก็บไอเทม และระบบการเอาชีวิตรอดที่ถือว่าแปลกใหม่สำหรับเกมลิขสิทธิ์ในยุคนั้น แม้ว่าเป้าหมายที่ไม่ชัดเจนและการจัดการทรัพยากรที่เข้มงวดอาจสร้างความหงุดหงิดให้ผู้เล่นอยู่ไม่น้อยก็ตาม