Alone in the Dark: Jack is Back

Opis

Alone in the Dark: Jack is Back śledzi losy Edwarda Carnby’ego, który bada złowrogą posiadłość Hellgate w poszukiwaniu zaginionej Grace Saunders. W przeciwieństwie do lovecraftowskiego pierwowzoru, fabuła skręca w stronę pulpowych, okultystycznych przygód, w których prym wiodą pirackie zombie i wyznawcy voodoo. Gęsta, klaustrofobiczna atmosfera budowana jest dzięki statycznym, prerenderowanym tłom, które potęgują napięcie przed nagłymi, zabójczymi starciami. Całość utrzymana jest w szorstkim, noir-owym klimacie walki z nieśmiertelnym kapitanem piratów i jego przeklętą załogą.

Rozgrywka opiera się na systemie statycznej kamery, która kadruje akcję w kinowy sposób, maskując przejścia między prerenderowanymi lokacjami. Mechanika wykorzystuje sztywny system „tank controls”, wymagający precyzyjnego obracania postaci w celu oddania strzału lub interakcji z otoczeniem. Ta wersja kładzie większy nacisk na walkę niż na rozwiązywanie zagadek, wymuszając uważne zarządzanie ograniczonym ekwipunkiem broni palnej i białej. Sprzęt Sega Saturn radzi sobie z modelami wielokątnymi wyjątkowo dobrze – unikając efektu „zniekształcania” tekstur znanego z wersji na PlayStation – choć płynność animacji potrafi spaść przy większym zagęszczeniu postaci na ekranie. Mapa i kombinacje przedmiotów obsługiwane są z poziomu osobnego menu, dzięki czemu ekran gry pozostaje przejrzysty.

Tytuł ten stanowi bezpośrednią kontynuację oryginalnego Alone in the Dark i poprzedza Alone in the Dark 3, choć konwersja na konsolę Saturn trafiła do sprzedaży już po ugruntowaniu pozycji gatunku przez te części na komputerach osobistych. Produkcja często zestawiana jest z Resident Evil, który przejął i dopracował podobną filmową perspektywę oraz system sterowania. Podczas gdy Resident Evil skłaniał się ku horrorowi biologicznemu, Jack is Back pozostaje wierny tropom nadprzyrodzonego kryminału, znanym z Shadow of the Comet. Gra dzieli również wspólne DNA z Clock Tower w kontekście narracji środowiskowej prowadzonej poprzez rozsiane notatki i wpisy w dziennikach.

Ócześni recenzenci chwalili grę za imponującą oprawę wizualną i skalę posiadłości, choć nie szczędzili słów krytyki pod adresem topornej walki oraz niesprawiedliwych skoków poziomu trudności. Wersja na Saturna stanowiła solidną alternatywę dla portu z PlayStation, oferując wyższą przejrzystość prerenderowanej grafiki. Filmowa estetyka wielu kamer przyczyniła się do rozwoju projektowania gier tamtego okresu, choć zwiększony nacisk na walkę w porównaniu z „jedynką” nieco osłabił grozę rozgrywki. Z perspektywy czasu jest to fundament, choć bywa tytułem frustrującym, gatunku survival horror.

Uwaga do wydania: Jest to oryginalna wersja europejska (PAL), pozbawiona australijskich oznaczeń wydawniczych. Warto zaznaczyć, że wersja australijska zadebiutowała znacznie później, bo dopiero na początku 1997 roku, otrzymując klasyfikację wiekową w styczniu 1997.