Network Access Disc

Beschrijving

De Network Access Disc voor de PlayStation 2 is een setup-utility die werd gebruikt om de console in te stellen voor internetverbindingen, zodat spelers toegang kregen tot online multiplayer-functies. Omdat de oorspronkelijke PS2 niet over ingebouwde netwerkmogelijkheden beschikte, hadden gebruikers een losse netwerkadapter en deze disk nodig om aan de slag te gaan. Bij het plaatsen startte de disk een configuratieprogramma dat gebruikers hielp bij het instellen van hun breedbandverbinding (zoals DSL of kabel), het invoeren van de netwerkgegevens en het testen van de verbinding. De configuratie werd vervolgens opgeslagen als een profiel op de PS2-geheugenkaart.

Zodra de instellingen waren opgeslagen, konden compatibele games deze gebruiken om verbinding te maken met onlinediensten en multiplayer-servers. Dit opende de deur naar vroege online titels zoals SOCOM U.S. Navy SEALs, Final Fantasy XI en Resident Evil Outbreak. In latere jaren bevatten PS2-games hun eigen ingebouwde netwerk-instellingen, waardoor de Network Access Disc minder relevant werd, maar aanvankelijk was dit een onmisbare schakel voor online gaming op het platform.

Ter vergelijking: de Xbox gebruikte gecentraliseerde accounts en diensten voor Xbox Live, al was hiervoor in het begin ook een Starter Kit Disc vereist. Gezien de Dreamcast een vergelijkbare netwerkconfiguratie had ingebouwd in zijn online games en internetbrowser, leek de aanpak van Sony in die tijd meer een achteraf bedachte toevoeging dan een doordachte platformstrategie.