Memory Card

Geheugenkaarten zijn duidelijk dunner, maar missen de uitbreidbaarheid van cartridges. Japanse platforms uit de jaren 80 kenden een reeks kaartformaten, waaronder Hudson's BeeCard (MSX) en HuCard (PC Engine), en verschillende Sega My Cards. Hoewel kosteneffectief om te produceren, leidde hun gebrek aan opslagcapaciteit uiteindelijk tot hun ondergang ten gunste van cartridges. Ter vergelijking: moderne solid-state opslag heeft ordes van grootte meer capaciteit en prestaties bij een sterk verminderd volume. Bijgevolg is moderne softwaredistributie die niet op optische schijven is gebaseerd - voornamelijk Nintendo-handhelds en hybride consoles - teruggekeerd naar het gebruik van een kaartformaat.