Marvel vs. Capcom Clash of Super Heroes

Opis

Marvel vs. Capcom: Clash of Super Heroes rozwinęło fundamenty położone przez X‑Men vs. Street Fighter (1996) oraz Marvel Super Heroes vs. Street Fighter (1997). Był to pierwszy tytuł w serii, który wykroczył poza obsadę Street Fightera, czerpiąc z szerszego wachlarza marek Capcomu, takich jak Mega Man, Strider czy Darkstalkers, zestawiając je z kultowymi bohaterami i złoczyńcami Marvela. Do dyspozycji graczy oddano 15 podstawowych postaci oraz ukryte warianty, co pozwoliło na pojedynki typu Ryu kontra Spider-Man, Kapitan Ameryka kontra Morrigan czy Wolverine kontra Strider Hiryu. System tag-team wymagał wyboru dwóch zawodników, między którymi można było przełączać się w trakcie walki, pozwalając nieaktywnemu partnerowi na powolną regenerację zdrowia. Kluczową innowacją był system Variable Cross, umożliwiający obu członkom drużyny jednoczesną walkę na ekranie przez krótki czas, co pozwalało na wyprowadzanie niszczycielskich ataków kombinowanych. Tradycyjny system asyst zastąpiono postaciami gościnnymi (Guest Characters), takimi jak Thor, Jubilee czy Arthur, których można było przywołać na krótki moment w celu wykonania wspierającego ruchu. Po debiucie na automatach z systemem CP System II, gra trafiła na konsolę Dreamcast w roku następnym. Port ten zyskał uznanie za niemal idealne odwzorowanie wersji automatowej, stając się definitywnym wydaniem domowym w tamtym okresie. Choć wersja na PlayStation była kompromisem jakościowym, sam tytuł zapisał się w historii dzięki płynnej animacji i dynamicznemu tempu. Sukces produkcji pozwolił na wytyczenie ścieżki dla Marvel vs. Capcom 2: New Age of Heroes (2000), który znacznie rozbudował tę formułę.