Dead or Alive 2 (Limited Edition)

Opis

Wydanie Dead or Alive 2 na konsole domowe to historia osobliwej, zawiłej ścieżki wydawniczej, która czyni tę wersję wyjątkowym obiektem w kolekcji. Zamiast być pierwszą edycją domową w Japonii, tytuł trafił tam najpierw w formie znacznie okrojonego portu na PlayStation 2 w marcu 2000 roku, podczas gdy północnoamerykańscy gracze cieszyli się wersją na Dreamcasta już od lutego. Japońskie wydanie na Dreamcasta pojawiło się dopiero po sześciu miesiącach, ewoluując w stronę znacznie rozszerzonej edycji, będącej czymś więcej niż tylko spóźnioną lokalizacją.

Ta nietypowa sytuacja była ściśle powiązana z kulisami produkcji. Tomonobu Itagaki, reżyser z Team Ninja, po latach przyznał, że pierwsza japońska wersja na PS2 została wysłana do tłoczni bez jego autoryzacji, w stanie dalekim od ukończenia. W tym kontekście japońskie wydanie na Dreamcasta można postrzegać jako swoistą korektę – starannie dopracowaną wersję, która wykorzystywała wspólną architekturę konsoli oraz systemu NAOMI. To wydanie jest bogatsze w zawartość i technicznie przewyższa pospieszną edycję na PS2.

Sama rozgrywka pozostaje jedną z wizytówek bijatyk 3D tamtej ery, zachowując ikoniczny trójkąt zależności: ciosy, rzuty i kontry, wzbogacony o walki tag-team, swobodne poruszanie się po arenie oraz wielopoziomowe lokacje, w których walka przenosi się między strefami po przebiciu się przez ściany. Tecmo wprowadziło w tej wersji unikalne systemy, takie jak User Profile System oraz obsługę rozgrywki sieciowej. Dodatkowo odblokowano postacie takie jak Bayman i Tengu, a w edycji limitowanej zawarto ekskluzywną galerię Digital Venus. Choć niefortunny debiut na rynku japońskim przyćmił początkowo ten tytuł, wersja na Dreamcasta stanowi ostateczną i najbardziej kompletną formę tej gry w jej pierwotnej erze.