Mega CD 2

Paglalarawan

Ang Mega CD 2 ay nagdagdag ng mas mabilis na 12.5 MHz 16-bit processor, karagdagang RAM, at kakayahang magpatakbo ng mga audio CD at CD-ROM games. Nagbigay ito ng mas malaking imbakan kumpara sa mga cartridge, na nagbigay-daan para sa mga full-motion video, soundtrack na may CD-quality, at mas masalimuot na game data. Gayunpaman, umasa pa rin ang system sa core hardware ng Mega Drive para sa graphics, kaya naman bagama’t lumakas ang audio at storage, hindi ganoon kalaki ang itinaas ng visual performance.

• CPU: Motorola M68000 (12.5 MHz) – doble sa kasalukuyang Mega Drive CPU
• Graphic Engine: Mga spec ng Mega Drive na may sprite rotation at scaling
• Sound Circuitry: 16-bit D/A Converter, PCM + CD Sound Mixing
• RAM: Main 6Mbit, Sound 512Kbit, Disc Cache 128Kbit, Backup Memory 64Kbit
• Boot ROM: 1 Mbit – BIOS na may CD Player Software

Ang orihinal na Mega-CD ay nakapwesto sa ilalim ng Mega Drive, na nagbibigay sa console ng hitsurang patong-patong. Sa halip, ang Mega CD 2 ay ikinakabit sa kanang bahagi ng Mega Drive, gamit ang isang front-loading CD tray at mas swabe at compact na disenyo. Mas madali itong isingit sa mga entertainment setup at nagbigay sa system ng modernong anyo. Sa loob, ang Mega CD 2 ay kapareho lang ng unang modelo; ang redesign ay nakatuon sa pagbawas ng gastos at usability, hindi sa performance. Nagdagdag din ang Sega ng bagong mixing cable para gawing simple ang audio connection, na tumugon sa mga hinaing tungkol sa setup ng naunang unit.

Ang format na CD ay isang dualidad. Sa isang banda, may mga ambisyosong titulo gaya ng Lunar: The Silver Star at Snatcher, na ginamit ang CD format para maghatid ng malalim na kwento, voice acting, at atmospheric music. Sa kabilang banda, naging kontrobersyal ang system dahil sa pag-asa nito sa mga FMV (full-motion video) games, na bagama’t bago sa paningin, madalas ay kulang sa sustansya ang gameplay.

Sa aspeto ng komersyo, nahirapan ang Mega CD. Dahil sa mataas na presyo, limitadong pag-angat sa graphics, at pagdepende sa mga gimmick na FMV titles, hindi ito nagtagumpay nang husto. Sa pagtanaw sa kasaysayan, ang mga maagang CD-based system na ito ay isang panahon ng transisyon, na nag-alok ng futuristic na multimedia presentation nang wala pang sapat na computational advancement o malinaw na direksyon para sa game design.