Mega CD 2
メガCD 2
Przystawka do konsoli Mega Drive, która rozszerzyła jej możliwości o technologię CD-ROM. Druga wersja urządzenia stawiała na zoptymalizowaną konstrukcję, obniżenie kosztów produkcji oraz design spójny z późniejszym modelem Mega Drive 2.
Opis
Mega CD 2 to ewolucja przystawki, która wprowadziła do świata 16-bitowej konsoli Sega wyższą częstotliwość taktowania procesora (12,5 MHz), dodatkową pamięć RAM oraz obsługę płyt CD-ROM i audio. Dzięki znacznie większej pojemności nośnika, twórcy mogli implementować sekwencje wideo w pełnym ruchu, ścieżki dźwiękowe w jakości CD oraz bardziej rozbudowane struktury danych. Należy jednak pamiętać, że za generowanie grafiki nadal odpowiadał układ Mega Drive, co sprawiało, że wizualnie gry pozostawały bliskie oryginałom, mimo skoku technologicznego w warstwie audio i danych.
- CPU: Motorola M68000 (12,5 MHz) – dwukrotność wydajności procesora Mega Drive
- Układ graficzny: Specyfikacja Mega Drive z obsługą rotacji i skalowania sprite’ów
- Układ dźwiękowy: 16-bitowy przetwornik D/A, miksowanie sygnałów PCM + CD
- RAM: Główna 6 Mbit, Dźwiękowa 512 Kbit, Pamięć podręczna dysku 128 Kbit, Pamięć backup 64 Kbit
- Boot ROM: 1 Mbit – BIOS z oprogramowaniem odtwarzacza CD
Podczas gdy pierwsza wersja Mega-CD stanowiła podstawkę pod konsolę, Mega CD 2 zyskał bardziej kompaktową obudowę, montowaną z prawej strony jednostki głównej, oraz wygodną tackę na płyty. Zmiany te, choć podyktowane głównie optymalizacją kosztów produkcji, poprawiły ergonomię i nadały zestawowi bardziej nowoczesny sznyt. Sega dołączała także nowy kabel miksujący, rozwiązując problem skomplikowanej konfiguracji audio znany z poprzedniego modelu.
Format CD był dla platformy mieczem obosiecznym. Z jednej strony otrzymaliśmy gry o ogromnym znaczeniu dla historii medium, takie jak Lunar: The Silver Star czy Snatcher, które w pełni wykorzystywały przestrzeń na narrację, profesjonalny dubbing i nastrojową muzykę. Z drugiej, system zasłynął z zalewu produkcji FMV (full-motion video), które służyły głównie jako ciekawostki technologiczne, rzadko oferując satysfakcjonującą głębię rozgrywki. Komercyjnie urządzenie miało trudną drogę – wysoka cena i ograniczone możliwości wizualne sprawiły, że pozostało sprzętem niszowym, będącym dziś fascynującym symbolem okresu przejściowego w branży, gdy multimedia zaczęły wyprzedzać architekturę systemów.
