Mega Drive 2

Opis

Mega Drive 2 zredukował oryginalną dwupłytową architekturę do pojedynczej, uproszczonej płytki drukowanej, integrując więcej funkcji w autorskim układzie ASIC firmy Sega. Ta rewizja usunęła gniazdo słuchawkowe oraz suwak głośności znane z modelu pierwszego, zastępując duże 8-pinowe złącze DIN nowym, mniejszym 9-pinowym portem mini-DIN. Ścieżka audio również uległa zmianie: zamiast dyskretnego układu FM YM2612, Model 2 wykorzystuje zintegrowany rdzeń YM3438 wewnątrz ASIC. Rezultatem jest nieco czystsza synteza FM, jednak zmiany w drabince DAC nadają Modelowi 2 specyficzne, bardziej surowe brzmienie w kontraście do cieplejszej charakterystyki dźwięku pierwowzoru.

Wewnątrz konsola zachowała procesor Motorola 68000 taktowany zegarem 7,67 MHz (NTSC) lub 7,61 MHz (PAL), wraz z koprocesorem Z80 obsługującym dźwięk oraz wsteczną kompatybilność z grami z systemu Master System. Pamięć składa się z 64 KB RAM, 64 KB VRAM oraz 8 KB pamięci dla Z80. System obsługuje kartridże o pojemności do 40 Mbit i pozostaje w pełni kompatybilny z przystawkami Mega CD oraz 32X. Wyjście wideo obejmuje sygnały kompozytowe oraz RGB dostępne przez port mini-DIN, natomiast dźwięk miksowany jest do stereo, choć brakuje mu wzmacniacza słuchawkowego z wcześniejszego modelu. Aby uzyskać dostęp do pełnego stereo, konieczny był zakup Stereo DIN Plug, gdyż Sega domyślnie dołączała kabel mono.

Pod względem fizycznym Mega Drive 2 jest mniejszy i lżejszy od poprzednika. W Japonii zestaw oferowano z kuponami na grę Sonic CD, natomiast w USA z dołączonym tytułem Sonic the Hedgehog 2, przy niższej cenie startowej wynoszącej 99 USD. Redesign miał na celu redukcję kosztów produkcji i szybko zastąpił pierwszy model jako główne 16-bitowe SKU firmy Sega aż do końca lat 90. Dla wielu użytkowników design Mega Drive 2 stanowił atrakcyjną modernizację, jednak koneserzy często zwracają uwagę na zmiany w jakości dźwięku względem oryginalnego modelu.