Backyard Wrestling: Don’t Try This at Home

Paglalarawan

Ang Backyard Wrestling: Don’t Try This at Home ay isang radikal na paglayo mula sa pulidong arena wrestling ng mga WWE title. Sinubukan nitong hulihin ang hilaw at magulong kalikasan ng mga independent backyard match. Ang larong ito ay isang pagtatangka na baguhin ang wrestling genre bilang isang environmental brawler kung saan ang paligid ay kasing-delikado ng iyong kalaban. Ipinapakita nito ang sandbox-style na kaguluhan na sumasalamin sa obsesyon ng industriya noong unang bahagi ng 2000s sa ‘extreme’ na subculture at shock value sa panahon ng PlayStation 2. Ang gameplay ay umiikot sa isang roster ng mga ‘hardcore’ icon gaya nina Sabu at Mad Man Pondo, kasama ang mga miyembro ng Insane Clown Posse. Hindi tulad ng mga tradisyunal na wrestling game, walang mga tali o referee; ang mga laban ay nagaganap sa mga interactive na environment gaya ng mga backyard, katayan, at strip mall. Isang pangunahing feature ang ‘hardcore’ interaction system, na nagpapahintulot sa mga player na gumamit ng halos kahit anong bagay—bumbilya, barbed wire, hood ng kotse, at pader—para makapinsala. Ang laro ay nakabalangkas sa isang ‘Talk Show’ na naratibo kung saan ang mga player ay lalaban sa iba’t ibang lokasyon para umangat sa backyard circuit, na nakatuon sa high-risk stunts at matitinding spot kaysa sa teknikal na grappling. Sa teknikal na aspeto, ang development ay ginamitan ng maagang bersyon ng engine ng State of Emergency, na binago para kayanin ang maraming breakable environment assets. Nagdulot ito ng malaking hamon: habang kahanga-hanga ang pagkawasak ng paligid, ang physics ng wrestling ay ramdam na lumulutang at kulang sa “impact” kumpara sa mga kasabayan nito, na kadalasang nagreresulta sa mga “clippy” na animation kung saan tumatagos ang character models sa mga solidong bagay. Isang malaking teknikal na hurdle ang pagpapatupad ng real-time blood at bruising system na naglalayong ipakita ang pinsala sa katawan, ngunit madalas itong nauuwi sa “madumi” na visual. Sa kabila ng mga glitch, ang audio presentation ay naging sentro, na may lisensyadong nu-metal at punk soundtrack na perpektong kumatawan sa agresyong ala-MTV na pinag-ugatan ng brand.