Pinball

Beschrijving

Pinball maakte gebruik van de vertrouwde clamshell-behuizing van de Multi Screen-units. Het onderste scherm huisvestte de flippers, de lanceerinrichting en de reserveballen, terwijl het bovenste scherm was voorzien van bumpers en scoretargets. De bal bewoog zich naadloos tussen beide schermen, waarmee de verticale speelruimte van een fysieke flipperkast werd nagebootst. Spelers bedienden de flippers met de linker- en rechterknoppen, met als doel de bal in het spel te houden en de score op te drijven.

Er waren twee modi beschikbaar: Game A en Game B. In Game A speelde je met drie ballen zonder extra beloningen voor hoge scores. Game B bood een pittigere uitdaging met slechts één bal per keer, maar gaf spelers de kans om extra ballen te verdienen bij 10.000 punten en daarna bij elke volgende 20.000 punten, tot een maximum van drie in reserve. Het scoresysteem was glashelder: het raken van bumpers leverde 500 punten op, waarbij de teller bij 999.900 punten terugsprong naar nul.

Net als bij andere Game & Watch-modellen was Pinball uitgerust met een klok en wekkerfunctie; een klein belicoontje verscheen in beeld zodra de wekker was ingeschakeld. Met een wereldwijde oplage van circa 250.000 exemplaren behoort deze titel tot de beter verspreide Multi Screen-varianten. In historisch perspectief was Pinball een van Nintendo’s meest gedurfde lcd-adaptaties, waarbij de essentie van arcade-flipperkasten binnen de beperkingen van twee schermen werd gevangen. Het staat in dezelfde traditie als Donkey Kong en Mario Bros., titels die aantoonden hoe het Multi Screen-formaat complexe arcade-ervaringen vertaalde naar draagbare hardware. Het concept werd het daaropvolgende jaar uitgebreid naar de Famicom, met een NES-release een jaar later.