Pinball

Opis

Pinball wykorzystywał charakterystyczną, otwieraną konstrukcję konsol serii Multi Screen. Dolny ekran mieścił łapki, wyrzutnię oraz zapas kul, podczas gdy górny wypełniały zderzaki i cele punktowe. Kula płynnie przemieszczała się między wyświetlaczami, skutecznie imitując pionowe pole gry klasycznego automatu. Gracze obsługiwali łapki za pomocą przycisków lewo/prawo, dążąc do utrzymania kuli w grze i zdobywania wysokich wyników. Gra oferowała dwa tryby: A i B. W trybie A gracz dysponował trzema kulami bez możliwości zdobycia dodatkowych żyć. Tryb B podnosił poprzeczkę – w grze znajdowała się tylko jedna kula, jednak po zdobyciu 10 000 punktów, a następnie co każde 20 000, gracz otrzymywał bonusy, maksymalnie do trzech kul w rezerwie. Punktacja była przejrzysta: trafienie w zderzak to 500 punktów, a licznik maksymalnie mógł wskazać 999 900 punktów przed wyzerowaniem. Podobnie jak inne urządzenia Game & Watch, Pinball pełnił również funkcję zegarka z budzikiem. Wyprodukowano około 250 000 egzemplarzy, co czyni ten tytuł jedną z bardziej popularnych pozycji w serii. Z perspektywy czasu Pinball jawi się jako jedna z najciekawszych adaptacji Nintendo, która w ramach ograniczeń technologii LCD zdołała oddać dynamikę automatów. Obok takich klasyków jak Donkey Kong czy Mario Bros., tytuł ten udowadnia potencjał formatu Multi Screen w przenoszeniu złożonych doświadczeń z salonów gier na kieszonkowy format. Rok później gra doczekała się rozbudowanej wersji na konsolę Famicom, a następnie trafiła na NES.