Bug Too!

Opis

Bug Too! to bezpośrednia kontynuacja hitu platformowego z wczesnego okresu życia konsoli Saturn – Bug!. O ile pierwowzór był wizytówką możliwości konsoli w okresie premiery, o tyle sequel ukazał się w przełomowym dla sprzętu roku, próbując udoskonalić unikalną formułę „2.5D”, w której postacie poruszają się po wyznaczonych ścieżkach w trójwymiarowym środowisku. Tytuł ten często wymienia się wśród najbardziej kolorowych i pełnych charakteru platformówek na tę platformę, choć musiał on zmierzyć się z utratą świeżości w obliczu prawdziwej rewolucji 3D, którą reprezentowało Super Mario 64.

Rozgrywka została znacząco rozbudowana poprzez dodanie dwóch nowych grywalnych postaci: Maggota oraz Super Fly’a, z których każdy posiadał unikalne atrybuty fizyczne zmieniające tempo pokonywania poziomów. Istotną nowością był tryb kooperacji dla dwóch graczy – funkcja wyczekiwana przez fanów po sukcesie pierwszej części. Pozwalał on na wspólne przemierzanie krętych tras, choć w węższych sekcjach często prowadził do problematycznej dynamiki kamery, przypominającej przeciąganie liny. Deweloperzy dopracowali także mechanikę poruszania się po „ścieżkach 3D”, oferując większą wertykalność i złożone, rozgałęziające się ścieżki w ramach 18 rozległych poziomów.

Gra wykorzystuje mieszankę wysokiej jakości sprite’ów 2D (bazujących na prerenderowanych modelach 3D) umieszczonych w wielokątnym środowisku 3D. Pozwoliło to twórcom na utrzymanie stabilnych 30 klatek na sekundę przy jednoczesnym wypełnieniu ekranu żywymi, kontrastowymi barwami oraz potężnymi bossami, których wyświetlenie w pełnym 3D przekraczałoby możliwości techniczne Saturna. Ścieżka dźwiękowa w formacie Redbook dynamicznie zmienia się w zależności od filmowego motywu danego świata, a efekty dźwiękowe są buforowane w pamięci, aby nie przerywać strumienia audio.

Odbiór krytyków był generalnie pozytywny, choć naznaczony wrażeniem wtórności. Recenzenci chwalili znacznie lepszy projekt poziomów i wprowadzenie wielu postaci, zauważając, że gra jest wyraźnie bardziej dopracowana od oryginału z 1995 roku. Reakcja rynku była jednak bardziej stonowana; pod koniec 1996 roku branża gier skręciła w stronę środowisk z pełną swobodą ruchu, przez co sztywne, oparte na siatce mechaniki Bug Too! zaczęły wydawać się nieco archaiczne. Choć fani pierwszej części docenili większą różnorodność oraz humorystyczne poziomy parodiujące kino (od Star Trek po Jurassic Park), przeważała opinia, że jest to bezpieczny, ewolucyjny krok, a nie przełomowy rozwój gatunku.