Medal of Honor: Vanguard (Platinum)

Opis

Medal of Honor: Vanguard (Platinum) to przedostatnia odsłona serii na konsolę PlayStation 2, która zabiera nas z powrotem na fronty europejskiego teatru działań wojennych. Produkcja śledzi losy kaprala Franka Keegana z 82. Dywizji Powietrznodesantowej, biorącego udział w kluczowych operacjach, takich jak Husky, Neptune czy Varsity. Tytuł stanowi próbę przeniesienia założeń projektowych z siódmej generacji na schyłkowy etap życia PS2, czerpiąc garściami z rozwiązań zaimplementowanych w Medal of Honor: Airborne.

Rozgrywka opiera się na mechanice desantu: większość misji rozpoczyna się od skoku ze spadochronem, gdzie gracz musi samodzielnie sterować lotem, aby wylądować w wyznaczonych strefach. Lądowanie w obszarach oznaczonych zielonym dymem pozwala na przejęcie ulepszeń uzbrojenia i dodatkowej amunicji, co wprowadza element taktyczny już na starcie starcia. Nowością jest system modyfikacji broni w polu, umożliwiający instalację celowników snajperskich czy powiększonych magazynków – to znaczący krok naprzód względem sztywnych zestawów wyposażenia z poprzednich części. Choć struktura misji pozostaje liniowa, mechanika Drop Zone zapewnia pewną swobodę w podejściu do pierwszego celu etapu.

Pod kątem technicznym deweloperzy stanęli przed wyzwaniem dostosowania zasobów stworzonych z myślą o konsoli Wii do możliwości pamięci PlayStation 2. Atutem produkcji jest ulepszony silnik cząsteczek, oferujący bardziej realistyczne efekty dymu i wybuchów, co nadaje walce dynamiki, której brakowało np. w European Assault. Niestety, wersja na PS2 nie ustrzegła się problemów: zauważalny jest „doczytujący się” świat (texture pop-in) oraz mniejsza liczba jednostek na ekranie w większych lokacjach, takich jak operacja Varsity. Wiele tekstur środowiskowych pochodzi z przeskalowanych zasobów Airborne, co w połączeniu z ograniczeniami sprzętowymi skutkuje miejscami mało czytelną oprawą wizualną. Mimo tych niedogodności gra utrzymuje stabilne 30 klatek na sekundę, stawiając na płynność ruchu kosztem skomplikowania geometrii.

W momencie premiery Medal of Honor: Vanguard spotkało się z chłodnym przyjęciem recenzentów, którzy traktowali go jako tytuł przejściowy przed nadejściem Airborne. Chwalono powrót do klasycznego klimatu europejskiego oraz solidną oprawę dźwiękową, choć wytykano wtórność rozwiązań. Dla posiadaczy konsoli, którzy nie przesiadali się jeszcze na nowszy sprzęt, była to jednak stabilna i dopracowana strzelanka w przystępnej cenie. Z dzisiejszej perspektywy to bezpieczne, ale solidne pożegnanie z serią na PS2, zapamiętane przede wszystkim dzięki klimatycznym desantom i wysokiej kulturze technicznej końcowego okresu życia platformy.