Tom Clancy’s Splinter Cell: Blacklist

Opis

Tom Clancy’s Splinter Cell: Blacklist śledzi losy tajnego agenta Sama Fishera po tym, jak organizacja terrorystyczna o nazwie Engineers rozpoczyna serię eskalujących ataków wymierzonych w interesy Stanów Zjednoczonych. Działając z pokładu samolotu Paladin jako dowódca nowo utworzonej jednostki Fourth Echelon, Sam podróżuje między lokalizacjami na Bliskim Wschodzie, w Europie, Wielkiej Brytanii i USA, aby zidentyfikować liderów grupy i zapobiec kolejnym zamachom. Produkcja kontynuuje wątki znane z poprzednich części, nie wymagając od gracza szerokiej wiedzy o serii, choć nowy wygląd Sama oraz zmiana aktora podkładającego głos wzbudziły spore kontrowersje wśród weteranów.

Rozgrywka opiera się na trzech głównych stylach: Ghost nagradza pacyfistyczne skradanie się, Panther promuje ciche i zabójcze eliminacje, a Assault promuje otwartą wymianę ognia i użycie siły. Mechanika obejmuje wspinaczkę, system osłon, gaszenie świateł, oznaczanie wrogów oraz wykonywanie egzekucji na kilku celach w krótkim czasie. Do dyspozycji gracza oddano arsenał gadżetów, takich jak kamery samoprzylepne, gaz usypiający, kamera wężowa, gogle sonarowe czy zdalnie sterowany dron tri-rotor. Pieniądze zarobione podczas misji pozwalają na zakup broni, ulepszeń oraz rozbudowę bazy Paladin, a opcjonalne zadania wzbogacają kampanię o misje typu survival, infiltrację i cele kooperacyjne. Powracający tryb Spies versus Mercs zestawia zwinnych szpiegów z perspektywy trzeciej osoby z ciężko uzbrojonymi najemnikami w widoku FPP. Wersja na Wii U pozbawiona jest co prawda lokalnego trybu kooperacyjnego na dzielonym ekranie, ale nadrabia to unikalnym wykorzystaniem Wii U GamePad. Ekran kontrolera pozwala na zarządzanie wyposażeniem, szybki wybór gadżetów bez otwierania menu, obsługę kamery wężowej oraz sterowanie dronem za pomocą żyroskopów. Te funkcje świetnie wpisują się w szpiegowski klimat gry.

Odbiór tytułu był pozytywny, głównie ze względu na swobodę w podejściu do misji, przemyślany projekt poziomów i udane połączenie klasycznej skradanki z dynamiką wprowadzoną w Splinter Cell: Conviction. Wśród wad wyliczano schematyczną fabułę oraz momentami zbyt silny nacisk na akcję. Mimo że port na Wii U uznawano za technicznie słabszy, integracja z GamePadem okazała się przemyślanym dodatkiem, oferującym wygodny dostęp do narzędzi inwigilacji.