Mega Drive 32X

Opis

Mega Drive 32X to krótkotrwałe rozszerzenie, którego zadaniem było wprowadzenie wysłużonej konsoli Mega Drive w erę 32-bitową. To urządzenie, wpinane w slot kartridża i przypominające swoim kształtem grzyb, obiecywało trójwymiarową grafikę, bogatszą paletę barw i większą moc obliczeniową bez konieczności kupowania zupełnie nowej platformy.

• Dwa 32-bitowe procesory Hitachi SH-2 RISC taktowane zegarem około 23 MHz każdy.
• Układ graficzny zdolny do renderowania wielokątów 3D, cieniowania Gourauda i mapowania tekstur.
• Paleta barw obejmująca 32 768 kolorów, co stanowiło ogromny skok w porównaniu do 64-kolorowego limitu standardowej konsoli Mega Drive.
• 256 KB pamięci VRAM z obsługą buforowania klatek dla płynniejszej animacji.
• Niezależne wyjście wideo, które łączyło obraz generowany przez 32X z grafiką bazowego systemu Mega Drive.
• Biblioteka licząca około 40 gier, w tym konwersje Virtua Racing Deluxe, Doom oraz tytuły oryginalne, jak Knuckles’ Chaotix czy Tempo.

32X zadebiutowało w niefortunnym momencie. Sega of America promowała je jako przystępny cenowo most ku rozgrywce 32-bitowej, podczas gdy Sega of Japan przygotowywała już premierę konsoli Saturn. Sytuacja ta wywołała dezorientację wśród konsumentów i twórców gier, którzy wahali się, czy wspierać przystawkę, czy wyczekiwać debiutu pełnoprawnej nowej maszyny. Choć pod względem technicznym 32X robiło wrażenie na tle podstawowego Mega Drive’a, skromna biblioteka i błyskawiczne nadejście Saturna sprawiły, że sprzęt nigdy nie zyskał popularności. Pod kątem komercyjnym było to niepowodzenie – słaba sprzedaż doprowadziła do szybkiego wycofania urządzenia z rynku. Dziś wspominane jest jako jeden z najbardziej niesławnych błędów firmy Sega: śmiała, lecz niefortunna próba przedłużenia żywotności Mega Drive’a, która doprowadziła do rozdrobnienia bazy użytkowników i nadszarpnięcia zaufania do marki.