Mega Drive 32X

Beschrijving

De Mega Drive 32X was een kortstondig uitbreidingsstuk dat ontworpen was om de verouderde Mega Drive naar het 32-bit tijdperk te tillen. Als een ‘paddestoelvormig’ hulpstuk in de cartridge-sleuf beloofde het systeem polygonale graphics, rijkere kleuren en meer rekenkracht zonder dat er een geheel nieuwe console nodig was.

• Dubbele 32-bit Hitachi SH-2 RISC CPU’s draaiend op ongeveer 23 MHz per stuk
• Grafische chip geschikt voor 3D-polygonen, Gouraud shading en texture mapping
• Kleurenpalet van maximaal 32.768 kleuren, ruim voorbij de limiet van 64 kleuren van de originele Mega Drive
• 256 KB VRAM met double-buffered frame-modi voor vloeiendere animaties
• Onafhankelijke video-output die 32X-beelden combineert met de graphics van de Mega Drive
• Een bibliotheek van circa 40 spellen, waaronder ports van Virtua Racing Deluxe, Doom en originele titels zoals Knuckles’ Chaotix en Tempo

De 32X verscheen in een lastige periode. Sega of America positioneerde het als een betaalbare overbrugging naar 32-bit gaming, terwijl Sega of Japan achter de schermen al druk bezig was met de Saturn. Dit leidde tot verwarring bij zowel consumenten als ontwikkelaars, die niet wisten of ze moesten investeren in dit uitbreidingsstuk of moesten wachten op de nieuwe console. Hoewel technisch indrukwekkend in vergelijking met de standaard Mega Drive, zorgden de beperkte gamebibliotheek en de snelle opkomst van de Saturn ervoor dat het apparaat nooit echt voet aan de grond kreeg. Commercieel bleek het een misrekening: de verkoopcijfers vielen tegen en de ondersteuning werd al snel stopgezet. Vandaag de dag staat het bekend als een van Sega’s meest beruchte missers; een gewaagde maar slecht getimede poging om de levensduur van de Mega Drive te verlengen, die uiteindelijk de achterban versnipperde en het vertrouwen in het merk geen goed deed.