Seaman: Kindan no Pet

คำอธิบาย

Seaman วางจำหน่ายพร้อมกับอุปกรณ์ Dreamcast Microphone อย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นอุปกรณ์สำคัญที่ขาดไม่ได้ในการเล่นเกมนี้ ผู้เล่นรับบทบาทในการดูแล Seaman โดยต้องคอยปรับสภาพแวดล้อมภายในตู้เลี้ยง เช่น ระดับออกซิเจนและอุณหภูมิ รวมถึงการให้อาหารและเฝ้าดูการเจริญเติบโตผ่านช่วงชีวิตต่างๆ สิ่งที่ทำให้เกมนี้โดดเด่นคือการใช้เทคโนโลยีจดจำเสียง ผู้เล่นสามารถพูดคุยโต้ตอบกับ Seaman ได้โดยตรง ซึ่งมันจะตอบกลับด้วยบทสนทนา เกร็ดความรู้ หรือบางครั้งก็เป็นคำพูดประชดประชันและดูถูกเหยียดหยาม เมื่อเวลาผ่านไป Seaman จะวิวัฒนาการจากร่างปรสิตที่เรียกว่า “Mushroomer” กลายเป็นปลาที่มีใบหน้าเหมือนมนุษย์ และเข้าสู่ร่างกบก่อนที่จะถูกปล่อยกลับสู่ธรรมชาติ การนำเสนอของเกมมีความตั้งใจที่จะสร้างความรู้สึกไม่สบายใจ โดยผสมผสานกลไกการเลี้ยงสัตว์เสมือนจริงเข้ากับอารมณ์ขันอันดำมืดและสุนทรียภาพที่แปลกประหลาด

ในเวอร์ชันญี่ปุ่น บุคลิกของ Seaman ถูกออกแบบมาให้มีความฉุนเฉียวและแปลกแยก มักจะล้อเลียนหรือท้าทายผู้เล่นผ่านบทสนทนา เสียงพากย์ให้โดย Yoot Saito ผู้สร้างและโปรดิวเซอร์ของเกมเอง โดยมีลูกสาวเป็นผู้ให้เสียงในช่วงวัยทารก น้ำเสียงสะท้อนถึงอารมณ์ขันแบบประชดประชันที่เข้าถึงกลุ่มผู้เล่นในญี่ปุ่นขณะนั้น เกมดำเนินไปตามเวลาจริงโดยต้องมีการตรวจสอบสถานะทุกวัน หากล้มเหลวในการดูแลสภาพตู้เลี้ยงอาจทำให้สิ่งมีชีวิตนี้ตายได้ ความรับผิดชอบนี้เป็นหัวใจสำคัญของการออกแบบ ซึ่งสะท้อนถึงความนิยมของสัตว์เลี้ยงดิจิทัลในญี่ปุ่นช่วงปลายทศวรรษที่ 1990 เวอร์ชันญี่ปุ่นยังเน้นไปที่การอ้างอิงทางวัฒนธรรมและลักษณะการสนทนาที่เฉพาะตัว ซึ่งต่อมาถูกปรับเปลี่ยนในเวอร์ชันตะวันตก โดยเวอร์ชันตะวันตกได้ Leonard Nimoy มาเป็นผู้บรรยาย และ Jeff Kramer เป็นผู้ให้เสียงพากย์ Seaman ซึ่งให้ความรู้สึกในการนำเสนอที่แตกต่างออกไปเล็กน้อย

การตลาดเน้นย้ำถึงความแปลกประหลาดและนวัตกรรม โดยวางตำแหน่ง Seaman ให้เป็นตัวอย่างโชว์ประสิทธิภาพของอุปกรณ์ไมโครโฟนสำหรับ Dreamcast และเป็นความกล้าหาญในการทดลองเกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ เกมนี้กลายเป็นหนึ่งในชื่อที่ทำยอดขายได้สูงสุดบนคอนโซลในญี่ปุ่น ซึ่งปูทางไปสู่ Seaman 2 บน PlayStation 2 ในเชิงวิจารณ์ Seaman ได้รับการชื่นชมในความคิดสร้างสรรค์และกลายเป็นผลงานระดับตำนาน แม้ว่าในญี่ปุ่นจะเป็นสินค้าขายดี แต่ในต่างประเทศกลับได้รับความสนใจจากความแปลกใหม่ ในแง่มุมของการมองย้อนกลับไป นี่คือหนึ่งในการทดลองที่ผิดแผกที่สุดในวงการบันเทิงเชิงโต้ตอบ ซึ่งรวมเอาเทคโนโลยีเสียง การจำลองสัตว์เลี้ยงเสมือนจริง และการออกแบบที่โดดเด่นเข้าด้วยกันจนกลายเป็นเกมที่สามารถเติบโตได้บน Dreamcast เท่านั้น