Ecco the Dolphin

Opis

Wydanie Ecco the Dolphin na platformę Mega CD ukazało się rok po premierze oryginału na Mega Drive/Genesis z 1992 roku. Gra opowiada losy Ecco, delfina butlonosego, którego stado znika w wyniku potężnej trąby wodnej, która porywa niemal całe życie morskie z jego rodzinnej zatoki. Pozostawiony sam sobie, Ecco wyrusza w podróż przez oceany, aby poznać przyczynę katastrofy i odnaleźć zaginionych towarzyszy. Początkowe etapy sprawiają wrażenie naturalistycznej przygody, prowadząc gracza przez rafy, jaskinie, otwarte wody, zamarznięte morza i zatopione ruiny. Z czasem historia skręca w stronę science fiction – Ecco spotyka pradawnego Asterite’a, podróżuje miliony lat w przeszłość, odkrywa zaginioną cywilizację Atlantydy i ostatecznie stawia czoła pozaziemskiej rasie Vortex, odpowiedzialnej za kłusownictwo na ziemskiej faunie. Fabuła jest przekazywana nie poprzez dialogi, lecz za pomocą wiadomości od delfinów, wielorybów i krystalicznych glifów. Rozgrywka opiera się na eksploracji, nawigacji, zagadkach środowiskowych, walce o przetrwanie i akcji. Ecco może swobodnie pływać w każdym kierunku, przyspieszać, wyskakiwać ponad taflę wody, atakować wrogie stworzenia i emitować sonar. Gracz musi często odnaleźć glif dający czasową pieśń, użyć sonaru do usunięcia bariery, poprowadzić inne zwierzę, przesunąć głazy prądem wody lub odnaleźć drogę do powietrza w głębinach. Późniejsze etapy wprowadzają silne prądy, zamarzającą wodę, ruchome mechanizmy i sekcje z wymuszonym przewijaniem ekranu. Mapy pokazują odkrytą geometrię, ale nie zawsze wyjaśniają cel, co sprawia, że niektóre zagadki pozostają celowo niejasne. Najbardziej znaczącym ulepszeniem tej wersji na płycie CD jest ścieżka dźwiękowa, skomponowana i wyprodukowana przez Spencera Nilsena. Kładzie ona nacisk na przestrzenne, ambientowe kompozycje, które podkreślają izolację, tajemnicę i narastający niepokój. Dodano również animowane przerywniki, poprawione efekty dźwiękowe oraz kilka poziomów nieobecnych w wersji kartridżowej. Sekwencja etapów jest na tyle zmieniona, że poradniki do oryginału z Mega Drive nie zawsze się sprawdzają. Wprowadzono też glify działające jako punkty zapisu, co zmniejsza frustrację po śmierci. Oprawa wizualna różni się tylko w niewielkim stopniu, co było typowe dla wczesnych gier na CD. Choć technicznie gra zachwycała płynną animacją, sterowanie bywa wyzwaniem podczas walki, a wykrywanie kolizji bywa niekonsekwentne. Wymagające cele, kryptyczne wskazówki i konieczność ciągłego monitorowania tlenu czynią tę produkcję wymagającą. To wydanie stanowi jednak najbardziej kompletne doświadczenie, oferując specyficzną, gęstą atmosferę, która idealnie dopełnia samotną podróż Ecco.