Master System Converter

Beschrijving

De Master System Converter bevat zelf geen actieve hardware; in plaats daarvan maakt hij slim gebruik van de ingebouwde Zilog Z80 CPU, de SN76489 PSG-geluidsgenerator en de Master System-compatibele videomodi van de Mega Drive. Zodra er een Master System-game wordt geplaatst, schakelt de buscontroller van de Mega Drive (die later in een multifunctionele ASIC werd geïntegreerd) de controle over van de 68000 CPU naar de Z80. Hierdoor verandert de console in feite in een Master System. Dit is vergelijkbaar met de manier waarop Nintendo achterwaartse compatibiliteit bood voor hun Game Boy-serie.

Fysiek gezien is de Converter zo ontworpen dat hij precies op de cartridge-sleuf van de Mega Drive past, waarbij de connectoren de signalen rechtstreeks doorsturen naar het moederbord van de console. Hij leidt de controle-, audio- en videolijnen van het Master System door de bestaande circuits van de Mega Drive, waarbij de VDP in Mode 4 werkt voor de graphics van het Master System. Hij kan echter geen SG-1000 software draaien, omdat de VDP van de Mega Drive geen ondersteuning biedt voor de modi 0–3.

De sleuf aan de bovenkant van de Converter is geschikt voor standaard Master System-cartridges, terwijl de sleuf aan de voorkant ruimte biedt voor Sega Cards en accessoires zoals de Sega 3‑D Glasses. Er zit een speciale Pause-knop op het apparaat, omdat pauzeren op het originele Master System een hardwarefunctie van de console zelf was en geen commando via de controller.

Zowel de originele Master System-controllers als Mega Drive-pads werken met de meeste games, al kunnen sommige titels met hardware-eigenaardigheden of regio-beveiligingen problemen geven. Dankzij dit ontwerp kon Sega naadloze achterwaartse compatibiliteit bieden zonder hardware te dupliceren, waardoor de Converter een slimme en voordelige brug vormde tussen hun 8-bit en 16-bit ecosystemen.