Case + Manual: Shellshock

Opis

Shellshock to wysokooktanowy symulator walki czołgów z perspektywy pierwszej osoby, stworzony przez legendarne studio stojące za serią Tomb Raider oraz Thunderhawk. Jest to jedna z nielicznych wczesnych strzelanek 3D, która osiągnęła niemal idealną spójność techniczną z odpowiednikiem na PlayStation, co było rzadkością w czasach, gdy porty na Saturna często cierpiały z powodu obniżonego klatkażu lub wyciętych funkcji. Rozgrywka opiera się na zmodyfikowanym silniku Thunderhawk, zoptymalizowanym pod kątem ruchu naziemnego. W przeciwieństwie do wielu gier czołgowych stawiających na realizm, Shellshock przypomina arcade shootera: czołg jest zwrotny, potrafi błyskawicznie strafe’ować i dysponuje szybkostrzelną wieżą. Hub w formie więzienia pozwala graczom na interakcję z oddziałem najemników między misjami, aby kupować ulepszenia pancerza, szybkości przeładowania oraz uzbrojenia dodatkowego. Ten lekki element RPG był chwalony za nadanie poczucia progresji w kampanii składającej się z 25 misji. Pod względem technicznym wersja na Saturna wyróżnia się zasięgiem rysowania obiektów i płynnością animacji. Podczas gdy większość gier 3D na tę konsolę z 1996 roku borykała się z problemem “pop-in”, Shellshock potrafił renderować rozległe panoramy miast ze stosunkowo stabilnymi 30 klatkami na sekundę. Zgodnie z ograniczeniami sprzętowymi Saturna, gra nie posiada natywnej przezroczystości dla efektów dymu czy eksplozji, polegając na ditheringu, lecz liczba cząsteczek na ekranie podczas walki była wówczas imponująca. Oprawę graficzną dopełnia mroczna, nastrojowa ścieżka dźwiękowa w stylu trip-hop autorstwa Martina Ivesona, wykorzystująca wewnętrzny chip dźwiękowy konsoli do utrzymania wysokiej jakości audio bez kar czasowych związanych z doczytywaniem ścieżek CD-DA. W momencie premiery tytuł odniósł sukces krytyczny, szczególnie w Wielkiej Brytanii i Australii, gdzie magazyn Mean Machines Sega przyznał mu ocenę 77%, chwaląc tempo i solidny silnik 3D. Odbiór publiczności był podyktowany odważną, niekonwencjonalną estetyką; zamiast suchej symulacji wojskowej, Shellshock mocno czerpał z kultury hip-hopu i trip-hopu lat 90., oferując menu z graffiti, design postaci inspirowany ulicznym stylem oraz slangowy scenariusz. Choć niektórzy gracze uważali tę miejską otoczkę za nieco wymuszoną, krytycy docenili nadanie tradycyjnie powolnemu gatunkowi potrzebnego zastrzyku energii i tempa. Dzisiejsze spojrzenie jest bardziej stonowane – zwraca się uwagę, że choć silnik robi wrażenie, różnorodność misji z czasem maleje, a miejskie środowiska mogą wydawać się powtarzalne.