Flashback

Opis

Flashback to moment, w którym francuskie studio Delphine Software przeniosło swoją niezwykle ambitną przygodę science-fiction na konsole domowe, krótko po premierze na Amidze. Gra pod kierownictwem Paula Cuisseta stanowi doskonały przykład europejskiego podejścia do tworzenia gier, stawiającego na realistyczną fizykę i ciężar postaci zamiast na zręcznościowe tempo typowe dla maskotek ery 16-bitowej. Na rynkach PAL, w tym w Australii, gra została wydana przez U.S. Gold w opakowaniu o charakterystycznej, minimalistycznej i ikonicznej szacie graficznej.

Rozgrywka opiera się na metodycznej eksploracji i walce w oparciu o siatkę poziomów. Gracz wciela się w Conrada B. Harta, naukowca z amnezją, który odkrywa przerażający spisek obcych polegający na infiltracji społeczeństwa przez zmiennokształtne istoty zwane “Morphs”. Kluczem do postępów jest przemierzanie złożonych, wielopoziomowych lokacji – od pełnej mutantów dżungli po dystopijną metropolię New Washington. Ze względu na fakt, że animacje Conrada zostały stworzone techniką rotoskopii (kopiowanie ruchów z materiałów wideo, podobnie jak w Prince of Persia), każdy skok, unik czy wyjęcie broni wymaga precyzji i wyczucia czasu. Walka jest strategiczna i nie wybacza błędów, zmuszając graczy do umiejętego korzystania z osobistego pola siłowego oraz pistoletu z nielimitowaną amunicją.

Z technicznego i archiwalnego punktu widzenia port na SNES stanowi fascynujące studium kompromisów sprzętowych w zestawieniu z wersją na Mega Drive, która powszechnie uznawana jest za pierwotny fundament gry. Wersja na SNES oferuje zdecydowanie lepszą oprawę dźwiękową; układ dźwiękowy SPC700 pozwolił kompozytorowi Raphaëlowi Gesqua stworzyć bogatą, kinową i niezwykle klimatyczną ścieżkę dźwiękową, która deklasuje surowe brzmienia FM z konsoli Segi. Jednak ze względu na wolniejszy procesor SNES-a, gra Flashback boryka się z zauważalnie niższym klatkarzem. Rotoskopowe animacje, choć wciąż zachwycające, wydają się nieco ociężałe, co sprawia, że wymagające sekcje platformowe stają się jeszcze trudniejsze.

Niestety, wszystkie porty na SNES padły ofiarą cenzury narzuconej przez Nintendo of America. Tytuł o dojrzałej tematyce został okrojony: usunięto słowo “Death”, bar zmieniono na sterylną “kawiarnię”, aby uniknąć nawiązań do alkoholu, a także zmodyfikowano kolor krwi obcych. Choć działania te wynikały ze specyficznego dla USA okresu moralnej paniki wokół gier wideo, ich negatywny wpływ na swobodę twórczą odczuto globalnie.

Mimo tych ograniczeń, wersja Flashback na SNES zdobyła powszechne uznanie krytyków i stała się najlepiej sprzedającą się francuską grą swoich czasów. Recenzenci magazynów chwalili niezwykle płynną animację, porywające scenki przerywnikowe oraz dojrzałą fabułę inspirowaną filmem Pamięć absolutna. Z perspektywy czasu to klasyk budzący nostalgię, choć wersja na SNES nie jest optymalnym sposobem na poznanie tego tytułu. Jeśli szukasz autentycznych 16-bitowych wrażeń, lepiej wybrać wersję na Mega Drive lub sprawdzić nowsze konwersje, takie jak nietypowy port na Dreamcasta.