Flashback

Beschrijving

Flashback markeerde de overstap van de ambitieuze sciencefiction-avonturen van de Franse ontwikkelaar Delphine Software naar de spelcomputers, na het debuut op de Amiga. Onder regie van Paul Cuisset toont de titel de statuur van de Europese ontwikkelcultuur, die de voorkeur gaf aan realistische, op gewicht gebaseerde fysica boven de snelle arcade-stijl mascottes die destijds de 16-bit markt domineerden. In PAL-gebieden zoals Australië en Europa werd de game uitgegeven door U.S. Gold, voorzien van een minimalistisch en iconisch ontwerp voor de verpakking.

De gameplay stoelt op methodische verkenning en gevechten via een rastergebaseerd systeem. Spelers besturen Conrad B. Hart, een wetenschapper met geheugenverlies die stuit op een omvangrijk buitenaards complot waarbij vormveranderende “Morphs” de menselijke samenleving infiltreren. De voortgang hangt af van het navigeren door complexe, gelaagde omgevingen, van een vijandige jungle vol mutanten tot de dystopische metropool New Washington. Omdat de bewegingen van Conrad zijn gerotoscopeerd (nagetekend vanaf videobeelden van echte mensen, vergelijkbaar met Prince of Persia), vereist elke sprong, rol en getrokken wapen uiterste precisie en toewijding. Gevechten zijn strategisch en dwingen spelers het persoonlijke krachtveld en het pistool met oneindige munitie van Conrad effectief in te zetten om vijanden te slim af te zijn.

Vanuit technisch en archivistisch oogpunt is de SNES-versie een fascinerende studie naar hardwarematige compromissen in vergelijking met de Mega Drive-versie, die doorgaans als de oorspronkelijke basis wordt beschouwd. De SNES-versie bood een superieure audioweergave; de SPC700-geluidschip van de console stelde componist Raphaël Gesqua in staat om een rijke, filmische en sfeervolle soundtrack te leveren die de rauwere FM-synthesizer van de Mega Drive overtrof. Echter, door de tragere interne CPU van de SNES ten opzichte van Sega’s hardware, heeft Flashback een merkbaar lagere framerate. De gerotoscopeerde animaties voelen, hoewel nog steeds fraai, wat trager en zwaarder aan, waardoor de toch al uitdagende platform-vensters krapper aanvoelen.

Helaas hadden alle SNES-poorten te lijden onder het strenge censuurbeleid van Nintendo of America. Bij deze op volwassenen gerichte titel moest het woord “Death” worden verwijderd, werd een bar veranderd in een steriel “café” om alcoholreferenties te vermijden, en werd de kleur van het bloed van de Morphs aangepast. Hoewel dit plaatsvond tijdens een specifieke Amerikaanse periode van morele paniek rondom videogames, waren de gevolgen voor de vrijheid van meningsuiting wereldwijd voelbaar.

Ondanks de beperkingen oogstte de SNES-versie van Flashback veel kritische lof en werd het de bestverkochte Franse game van zijn tijd. Recensenten prezen de vloeiende animaties, de meeslepende filmische tussenfilmpjes en het volwassen, door Total Recall geïnspireerde narratief. Retrospectief gezien een klassieker die nostalgische gevoelens oproept, al is de SNES-versie niet de ideale manier om de game te ervaren. Wie de originele 16-bit ervaring zoekt, kan beter kiezen voor de Mega Drive-versie, of een van de latere poorten verkennen, zoals de eigenzinnige Dreamcast-versie.