Super Mario Galaxy

Opis

Super Mario Galaxy to moment, w którym Nintendo EAD Tokyo wystrzeliło wąsatych hydraulików wprost w otchłań kosmosu. Gra zadebiutowała rok po premierze konsoli Wii – w czasie, gdy Nintendo musiało udowodnić, że ten sprzęt potrafi dostarczyć głębokie, tradycyjne i wymagające doświadczenia, stając w jednym szeregu z fenomenem, jakim było Wii Sports. Tytuł ten stanowił odważne zerwanie z otwartą strukturą piaskownicy, znaną z Super Mario 64 oraz Super Mario Sunshine, na rzecz precyzyjnie zaprojektowanych, dynamicznych torów przeszkód rozrzuconych po różnych planetach. Produkcja ta zapisała się w historii również wprowadzeniem postaci Rosaliny i Lum, wzbogacając uniwersum o zaskakująco melancholijną, opcjonalną historię ukrytą wewnątrz centralnej lokacji gry – Obserwatorium Komety.

Fundamentem rozgrywki jest rewolucyjny system grawitacji sferycznej. Gracze przemierzają miniaturowe planetoidy o przeróżnych kształtach, co pozwala Mario na bieganie do góry nogami czy pełne okrążanie obiektów bez ryzyka upadku w próżnię. Postępy w grze zależą od eksploracji odległych galaktyk i zbierania Gwiazd Mocy, które zasilają Obserwatorium. Kontroler Wii Remote oraz przystawka Nunchuk zostały wykorzystane w sposób wzorowy: podczas gdy za ruch odpowiada gałka analogowa, pilot służy do wykonywania „Ataku z obrotu”, którym pokonujemy wrogów, niszczymy kryształy czy aktywujemy Gwiazdy Startowe. Co więcej, wskaźnik na podczerwień dodaje element wielozadaniowości, umożliwiając zbieranie i wystrzeliwanie Gwiezdnych Odłamków w stronę przeciwników podczas skomplikowanych sekwencji zręcznościowych, a drugi gracz może w każdej chwili dołączyć do zabawy w asymetrycznym trybie kooperacji „Co-Star Mode”.

Po premierze Super Mario Galaxy spotkało się z historycznym uznaniem krytyków na całym świecie, będąc regularnie wymienianym w zestawieniach najważniejszych gier w historii. Recenzenci wychwalali niezwykłe zagęszczenie kreatywnych pomysłów, zauważając, że genialne mechaniki wprowadzone na potrzeby jednego poziomu często znikały, zanim zdążyły się znudzić. Monumentalna, w pełni orkiestrowa ścieżka dźwiękowa – debiutująca w tak pełnej skali w tej serii – została doceniona za wyniesienie platformowej rozgrywki do rangi podniosłej kosmicznej opery. Z perspektywy czasu to zasłużony flagowy tytuł dla biblioteki Wii oraz definitywna, kompletna pozycja w gatunku platformówek 3D.