Super 32X

Beschrijving

De Mega Drive 32X was een kortstondig randapparaat, ontworpen om de verouderende Mega Drive naar het 32-bit tijdperk te tillen. Het systeem werd in de cartridge-gleuf geplaatst als een ‘paddestoelvormig’ opzetstuk en beloofde polygon-graphics, rijkere kleuren en krachtigere verwerkingskracht zonder de noodzaak voor een compleet nieuwe console.

• Twee 32-bit Hitachi SH-2 RISC-processors, elk draaiend op ongeveer 23 MHz
• Grafische chip in staat tot 3D-polygonen, Gouraud-shading en texture mapping
• Kleurenpalet van maximaal 32.768 kleuren, ruim voorbij de limiet van 64 kleuren van de Mega Drive
• 256 KB VRAM met double-buffered frame-modi voor vloeiendere animatie
• Onafhankelijke video-output die 32X-beelden combineert met de graphics van de Mega Drive
• Bibliotheek van ongeveer 40 games, waaronder ports van Virtua Racing Deluxe, Doom, en originele titels als Knuckles’ Chaotix en Tempo

De 32X verscheen op een ongelukkig moment. Sega of America positioneerde het als een betaalbare overbrugging naar 32-bit gaming, terwijl Sega of Japan zich al volledig richtte op de Saturn. Dit leidde tot verwarring bij zowel consumenten als ontwikkelaars, die twijfelden of ze moesten investeren in dit add-on of moesten wachten op de nieuwe console. Hoewel technisch indrukwekkend ten opzichte van de standaard Mega Drive, zorgden de beperkte spelbibliotheek en de snelle komst van de Saturn ervoor dat het systeem nooit aansloeg. Commercieel was het een mislukking; de verkopen bleven achter en het apparaat werd snel uit de handel genomen. Het staat te boek als een van Sega’s beruchtste misstappen: een gedurfde, maar slecht getimede poging om de levensduur van de Mega Drive te rekken, die in plaats daarvan het publiek fragmenteerde en het vertrouwen in het merk schaadde.