Shellshock

Beschrijving

Shellshock is een intensieve first-person tanksimulator, ontwikkeld door de legendarische studio achter Tomb Raider en Thunderhawk. Het is een van de weinige vroege 3D-shooters die technische gelijkwaardigheid bood aan zijn PlayStation-tegenhanger, een zeldzaamheid in een tijdperk waarin Saturn-ports vaak leden onder lagere framerates of verwijderde functies. De gameplay bouwt voort op een aangepaste versie van de Thunderhawk-engine, geoptimaliseerd voor grondvoertuigen. In tegenstelling tot tankgames die zwaar leunen op realisme, speelt Shellshock als een arcade-shooter: je tank is wendbaar, kan snel zijwaarts bewegen en beschikt over een razendsnel geschut. Het hoofdkwartier in de gevangenis fungeert als hub, waar spelers tussen missies door hun huurlingenteam ontmoeten om upgrades te kopen voor het pantser, de herlaadsnelheid en secundaire wapens van hun tank. Dit lichte RPG-element werd destijds geprezen omdat het een gevoel van progressie toevoegde aan de campagne van 25 missies. Technisch gezien blinkt de Saturn-versie uit in draw distance en framerate. Waar de meeste 3D-titels op de Saturn in 1996 kampten met ‘pop-in’, wist Shellshock uitgestrekte stadsgezichten weer te geven met een relatief stabiele 30 frames per seconde. Zoals gebruikelijk bij de Saturn ontbreekt echte hardware-transparantie voor rook en explosies, wat werd opgelost met geditherde rasters, maar de hoeveelheid deeltjes op het scherm tijdens gevechten was indrukwekkend. De graphics worden ondersteund door een rauwe, sfeervolle trip-hop soundtrack van Martin Iveson, die de interne geluidschip van de Saturn benutte voor audiokwaliteit zonder de laadtijden van CD-DA-tracks. Bij de lancering oogstte de titel veel lof, vooral in het Verenigd Koninkrijk en Australië, waar Mean Machines Sega het beoordeelde met een 77% vanwege de snelheid en de robuuste 3D-engine. De publieke ontvangst werd bepaald door de gedurfde, onconventionele esthetiek; in plaats van een droge militaire simulatie koos Shellshock voor een stijl die zwaar leunde op de hip-hop en trip-hop cultuur van de jaren ’90, compleet met graffiti-menu’s en personages in urban street style. Hoewel sommige spelers dit stedelijke vernisje wat geforceerd vonden, prezen critici het omdat het een doorgaans traag genre voorzag van de nodige houding en tempo. Met de kennis van nu is het oordeel genuanceerder: hoewel de engine indrukwekkend blijft, kan de variatie in missies op den duur gaan vervelen en ogen de stedelijke omgevingen wat repetitief.