Tekken Tag Tournament (Platinum)

Beschrijving

Tekken Tag Tournament markeerde een triomfantelijke afsluiting van het 32-bit tijdperk en luidde eind 2000 de volgende generatie in. Als een van de titels bij de lancering van de PlayStation 2, focust de game meer op fanservice en competitieve multiplayer dan op een doorlopend verhaal. In plaats van de Mishima-verhaallijn uit Tekken 3 voort te zetten, is dit een niet-canonische compilatie die bijna elk personage uit de eerste drie delen samenbrengt, inclusief lang afwezige favorieten zoals Kazuya Mishima, Jun Kazama en Armor King. Het fungeert als een cruciaal historisch moment dat het boek sluit over de klassieke Tekken-engine voordat de reeks voor Tekken 4 fundamenteel werd herzien.

De gameplay draait om een hectisch 2-tegen-2 tag-teamsysteem dat de traditionele stroom van gevechten ingrijpend verandert. In tegenstelling tot andere teamgevechten, waarbij je de volledige selectie van de tegenstander moet uitschakelen, eindigt een ronde in Tekken Tag Tournament zodra een personage is uitgeschakeld. Dit creëert een strategische dynamiek waarbij spelers constant moeten wisselen om personages te sparen, waardoor de rustende vechter langzaam een deel van zijn gezondheid herstelt. Deze versie introduceerde complexe tag-combo’s en tag-throws, wat de lat voor ‘juggles’ aanzienlijk hoger legde. Naast het vechten is de console-versie legendarisch vanwege Tekken Bowl, een uitgebreide en verrassend verslavende bowling-minigame die gebruikmaakt van de fysieke eigenschappen van de vechters.

Technisch gezien was de game een enorme grafische sprong voorwaarts ten opzichte van het arcade-origineel. Namco koos ervoor om de beelden volledig opnieuw op te bouwen: terwijl de arcade-versie uit 1999 draaide op de verouderde, op PS1 gebaseerde System 12-hardware met 2D-achtergronden, bevatte de PS2-versie volledig gemodelleerde 3D-omgevingen, een veel hoger aantal polygonen, gedetailleerde gezichtsanimaties en personages met individueel gearticuleerde vingers. De game kampte echter met aanzienlijke technische nadelen in de PAL-uitgave. Zoals veel vroege PS2-titels in Europa en Australië, was de 50Hz-conversie matig, waardoor het spel merkbaar trager draaide dan het NTSC-origineel en werd het beeld ontsierd door grote zwarte balken aan de boven- en onderkant.

De game werd universeel geprezen en gold als dé must-have launch-titel voor de PlayStation 2. Recensenten prezen het enorme aanbod aan personages, de vloeiende graphics en de eindeloze herspeelbaarheid. Hoewel puristen later kritiek uitten op de schade-schaalverdeling—waarbij één fout tot een fatale combo kon leiden—blijft het een van de meest geliefde titels uit de franchise, die vandaag de dag wordt gezien als de gouden standaard voor launch-games in het vechtgenre.