Nintendo 64 Console

Beschrijving

De Nintendo 64 werd aangedreven door een NEC VR4300-processor, een 64-bit RISC CPU gebaseerd op de MIPS R4300i die draaide op 93,75 MHz. Dit hart werd gecombineerd met de door SGI ontworpen Reality Coprocessor (RCP) op 62,5 MHz, verantwoordelijk voor zowel de grafische rekenkracht als de audio. De RCP bestond uit twee eenheden: de Reality Signal Processor (RSP) voor geometrische transformaties en audio, en de Reality Display Processor (RDP) die rasterisatie, pixeloperaties en geavanceerde effecten beheerde. Deze techniek maakte zaken als Z-buffering, anti-aliasing, trilineaire MIP-mapping, environment mapping en perspectief-correcte texture rendering mogelijk; mogelijkheden die de console destijds een technologische voorsprong gaven op de concurrentie.

Het systeem beschikte over 4 MB Rambus RDRAM, uitbreidbaar tot 8 MB via het Expansion Pak. Spellen werden uitgebracht op ROM-cartridges, wat zorgde voor snelle laadtijden, al was de opslagcapaciteit beperkter dan bij de CD-ROMs van andere systemen. Nintendo experimenteerde ook met de 64DD, een magnetisch disk-station dat enkel in Japan werd uitgebracht en online connectiviteit bood via de Randnet-service, al bleef dit commercieel een marginaal fenomeen.

De audio-output was 16-bit stereo op 44,1 kHz, waarbij enkele titels ondersteuning boden voor Dolby Pro Logic surround sound. De resoluties varieerden van 256×224 tot 640×480, met een kleurenpalet van 21-bit. De console bood vier ingebouwde controllerpoorten, waardoor lokale multiplayer de hoeksteen werd van de spelervaring. Accessoires zoals het Controller Pak (een 32 KB geheugenkaart), het Rumble Pak en het Transfer Pak boden verdere uitbreidingsmogelijkheden.