Bubsy in: Claws Encounters of the Furred Kind

Beschrijving

Bubsy in: Claws Encounters of the Furred Kind is een spraakmakende 16-bit platformer die tijdens de hoogtijdagen van de mascotte-gekte in de vroege jaren ’90 zwaar gepromoot werd. Het verhaal volgt de bijdehante lynx Bubsy, die probeert de wereldvoorraad wolbollen terug te stelen van een buitenaards ras genaamd de Woolies. De game bevat 16 uitgestrekte levels verdeeld over vijf unieke werelden, variërend van bossen en kermissen tot woestijnomgevingen. De game probeert de brug te slaan tussen de precieze platformactie van de Super Mario-serie en de razendsnelle momentum-gameplay van Sonic the Hedgehog, al leunt het met zijn focus op hoge snelheden en verticaliteit sterk naar die laatste.

De gameplay draait volledig om Bubsy’s snelheid en zijn unieke glijvermogen, waarmee je grote afgronden kunt overbruggen en lange vallen overleeft die anders dodelijk zouden zijn. De SNES-versie viel destijds op door de vloeiende animaties en de introductie van gedigitaliseerde voice-clips, zoals zijn bekende catchphrase: ‘What could possibly go wrong?’. De game hanteert echter een genadeloos ‘one-hit-kill’-systeem: elk contact met een vijand of gevaar betekent direct het verlies van een leven, wat de ervaring een stuk meedogenlooser maakt dan die van zijn tijdgenoten. Het levelontwerp moedigt verkenning en het verzamelen van wolbollen aan, maar de ‘zweverige’ physics en de hoge snelheid leiden vaak tot ongelukkige botsingen met vijanden die je nog niet eens op het scherm kon zien.

In Australië werd de game ondersteund door een agressieve marketingcampagne met tv-commercials, optredens in kinderprogramma’s en prominente aandacht in lokale bladen. De ontvangst in Australische media was destijds overwegend positief. Nintendo Magazine System Australia (NMS) gaf de game een 79% en prees de levendige graphics en de hoeveelheid content, al werden de pittige moeilijkheidsgraden ook benoemd. Ook vroege edities van Hyper-magazine bestempelden Bubsy als een sterke nieuwe uitdager in het platformgenre. Dit specifieke exemplaar (SNSP-UY-AUS) markeert bovendien het laatste jaar van distributie door Mattel voordat Nintendo het stokje overnam, wat leidde tot subtiele variaties in de verpakking.

Hoewel moderne recensies vaak kritischer zijn op de onnauwkeurige ‘collision detection’ en de soms frustrerende moeilijkheidsgraad, blijft dit een essentieel tijdsdocument van het gamelandschap uit de vroege jaren ’90. Het is een prachtig voorbeeld van de periode waarin third-party uitgevers hun eigen mascottes wilden creëren, precies zoals Spot en Earthworm Jim.