Has-Been Heroes

Beschrijving

Has-Been Heroes verscheen in de weken na de lancering van de Nintendo Switch. Het is een hybride titel met een gitzwarte humor: ooit legendarische ridders zijn gedegradeerd tot begeleiders van twee prinsessen, waarbij je door procedureel gegenereerde kaarten trekt met een strikt op rijbanen gebaseerd gevechtssysteem. Het uitgangspunt is bewust ironisch: spelers besturen een groep verouderde helden die de taak hebben een tweeling van prinsessen naar school te escorteren. Dit eigenzinnige kader contrasteert scherp met de meedogenloze moeilijkheidsgraad, aangezien elke run vereist dat je timing, spreukenbeheer en controle over de rijbanen tot in de puntjes beheerst tegen golven van vijanden. Gevechten vinden plaats over drie banen, waarbij helden in een vaste volgorde aanvallen, wat spelers dwingt constant te schipperen met cooldowns, herpositionering en het uitspreken van spreuken om te overleven. Thematisch verkent de game het idee van vervlogen glorie: strijders die hun beste tijd hebben gehad, maar hun waarde nog bewijzen in absurde omstandigheden. De roguelike-structuur versterkt dit, aangezien herhaaldelijk falen onderdeel is van het proces, waarbij je gaandeweg nieuwe spreuken, items en personages vrij speelt die de strategische opties vergroten. Op de Switch was het een van de vroege third-party titels die de ondersteuning voor indiegames onderstreepte, hoewel het nooit mainstream populariteit bereikte. Zoals bij velen voelde deze titel voor mij op zijn best nogal middelmatig aan. Blijkbaar wordt het beter als je doorzet, maar op een bepaald punt moet je de handdoek in de ring gooien. Het voelde als een game die vooral wilde meeliften op het succes van een nieuwe console, zonder technisch iets te doen dat zelfs de Wii U niet had gekund.