My Hero

Beschrijving

My Hero draait om een personage dat de achtervolging inzet op een bendeleider om zijn ontvoerde vriendin te bevrijden. Deze zoektocht voert de speler door stadsstraten, een prehistorisch landschap en een futuristische omgeving. Elk level vereist een constante voorwaartse beweging waarbij vijanden van beide kanten van het scherm verschijnen. De speler vecht zich een weg door deze gebieden om aan het einde van elk segment een eindbaas te confronteren. De game volgt de structuur van de arcade-uitgave Seishun Scandal, maar vereenvoudigt de visuele presentatie voor de spelcomputer. De stijl en het verhaal leunen sterk op de ‘delinquent’-tropes die populair waren in de Japanse manga en cinema van de jaren ’80. Dit ‘red-de-vriendin’-format zou later worden verfijnd door succesvollere titels als Double Dragon en Renegade, waardoor My Hero een eenvoudige voorloper is in de evolutie van het beat ’em up-genre.

De gameplayloop is berucht oppervlakkig en bestaat uit basisstoten en trappen in drie herhalende levels (Stad, Eiland en Toekomst). De mechanics steunen op een one-hit-kill-systeem: elk contact met een vijand of projectiel resulteert direct in het verlies van een leven. De speler gebruikt een simpele stoot of een sprongtrap om een pad te banen. Deze acties vereisen nauwkeurige timing omdat het personage nogal stroef reageert. De levels herhalen zich in een loop waarbij de snelheid en het aantal vijanden toenemen. De game ondersteunt twee spelers in een sequentiële modus, waarbij spelers elkaar afwisselen zodra een leven verloren gaat.

My Hero wordt vaak ongunstig vergeleken met Irem’s Kung-Fu Master. Hoewel de Master System-hardware grotere en kleurrijkere sprites toestond dan de NES, leed deze port onder aanzienlijke grafische achteruitgang vergeleken met het origineel op de Sega System 1-arcade. Destijds bekritiseerden recensenten het spel om de repetitieve levels en de hoge moeilijkheidsgraad. Spelers merkten op dat de drie levels weinig variatie boden voor een thuisconsole. Daarnaast was er kritiek op grafische ‘flicker’ wanneer er veel vijanden tegelijk in beeld verschenen. Terugblikkend was dit een vroege ‘filler’-titel; prima voor een weekend huur in de jaren ’80, maar zonder de diepgang of afwerking van latere 8-bit klassiekers van Sega, zoals Alex Kidd of Shinobi.