Tomb Raider II

Paglalarawan

Ang Tomb Raider II ang naghatid sa serye palayo sa izoladong kapaligiran ng unang laro patungo sa mas urban at modernong mga tagpuan, tulad ng mga kanal ng Venice at isang lumubog na ocean liner. Ang pamagat na ito ay isa sa pinaka-inaabangang sequel noong maagang panahon ng 32-bit generation. Ipinapakita nito ang direksyon ng disenyo na nagbigay-diin sa mas matinding bakbakan at iba’t ibang kapaligiran, kung saan ipinakilala ang mga kalaban na tao na may baril bilang pandagdag sa focus ng unang laro sa wildlife at platforming. Matagumpay na nalampasan ng larong ito ang sumpa ng ikalawang yugto, na naghatid ng mas pulidong karanasan na nagtakda sa rurok ng katanyagan ni Lara Croft noong huling bahagi ng dekada ’90.

Ang gameplay ay nakatuon sa komplikadong grid-based platforming at paglutas ng mga puzzle sa iba’t ibang lokasyon tulad ng Great Wall of China, Tibet, at isang offshore drilling rig. Dito ipinakilala ang ilang mahahalagang mekaniks, lalo na ang kakayahang umakyat sa mga hagdan at trellis, pati na ang flare system para sa paglalakbay sa madidilim na mga pasilyo. Isang tampok na hindi malilimutan ay ang paggamit ng mga sasakyan, kung saan maaaring magmaneho si Lara ng speedboats sa Venice at snowmobiles sa Tibetan foothills. Kilala rin ang laro dahil sa training level sa Croft Manor, na pinalawak para isama ang isang outdoor assault course at ang pagkakataong ikulong ang kawawang butler na si Winston sa loob ng walk-in freezer.

Ang pagbuo nito ay natapos sa loob lamang ng isang taon, kung saan ginamit ng team ang upgraded na bersyon ng orihinal na engine para umabot sa deadline ng Pasko. Isang malaking teknikal na tagumpay ang pagpapatupad ng dynamic lighting (gaya ng liwanag mula sa mga flare) at ang bagong gumagalaw na ponytail ni Lara, na isang kahanga-hangang feat para sa limitadong polygon budget ng PS1. Gayunpaman, kapag nilalaro sa PlayStation 2 at sa mas modernong backward compatibility, madalas mapansin ang mga isyu tulad ng shimmering textures at madalas na Z-fighting o pagkurap ng mga polygon. Hindi tulad ng marami sa mga kapanahon nito, ang Tomb Raider II ay gumagamit ng Redbook Audio (CDDA) para sa soundtrack nito, na nangangahulugang ang musika ay direktang kinukuha mula sa disc, na naglimita sa kakayahan ng mga developer na magpatupad ng dynamic at reactive na musika habang naglalaro.

Noong ilabas, umani ang Tomb Raider II ng matinding papuri mula sa mga kritiko, kung saan marami ang humanga sa mas mahabang gameplay at mas malawak na outdoor environments. Pinuri ng mga magazine reviewer ang pinahusay na kontrol at laki ng mga level, bagaman may ilan na nagsabing ang pagtuon sa pakikipaglaban sa mga tao ang nagpahirap nang husto sa laro kumpara sa una. Napakalakas ng pagtanggap sa rehiyon ng PAL, kung saan ito ang naging pangunahing laro na dapat makuha para sa console. Sa pagtanaw sa nakaraan, ito ay isang pundasyong gawa ng 3D level design, na naaalala dahil sa atmospheric soundtrack ni Nathan McCree at sa pagtatakda ng mataas na pamantayan para sa unang limang laro ng PlayStation.