Populous

Opis

W Populous gracz wciela się w bóstwo toczące nieustanny bój z rywalizującym bogiem, prowadząc wybrane przez siebie ludy przez surowe, niewielkie światy, aż do momentu, gdy ich cywilizacja stanie się wystarczająco silna, by zmieść z powierzchni ziemi wyznawców wroga. Dramaturgia tej produkcji opiera się na żywiołach, a nie na złożonej narracji: błotne chaty przekształcają się w zamczyska, osady rozrastają się na podniesionych równinach, a życie lub śmierć maleńkich poddanych zależą od kształtu terenu. Wersja na konsolę Mega Drive zachowuje ten specyficzny dystans moralny, czyniąc gracza kimś więcej niż władcą – staje się on siłą kształtującą rzeźbę terenu, zarządzającą czasem i wymierzającą karę.

Rozgrywka ukazana jest w rzucie izometrycznym, gdzie gracz podnosi lub obniża poziom gruntu, aby tworzyć płaskie przestrzenie pod zabudowę, rozszerzać osady, zwiększać populację i budować boską moc. Mana odblokowuje takie interwencje jak bagna, trzęsienia ziemi, powodzie, wulkany czy możliwość wzmocnienia rycerzy, podczas gdy wrogie bóstwo dąży do osiągnięcia tej samej dominacji terytorialnej. Format kartridża zachowuje słynną, długofalową strukturę setek scenariuszy, opartych na zmieniających się warunkach terenowych, rozwoju populacji i eskalacji boskich narzędzi, choć sterowanie padem sprawia, że prace nad krajobrazem wymagają znacznie więcej namysłu niż w przypadku wersji komputerowej obsługiwanej myszką.

Rodowód tytułu wywodzi się z oryginalnej wersji komputerowej studia Bullfrog, powszechnie uznawanej za pierwszą grę typu god game, zaprojektowaną przez Petera Molyneuxa wraz z Glennem Corpeseem, Adrianem Moore’em, Kevinem Donkinem i Lesem Edgarem. Na konsoli Mega Drive Populous wyrasta na jedną z ambitniejszych konwersji strategicznych, wyraźnie odcinając się od typowych dla tej platformy zręcznościowych wyścigów, platformówek czy strzelanek. W porównaniu z późniejszym Populous II, gra jest surowsza i prostsza, lecz na tle większości 16-bitowych strategii konsolowych pozostaje wyjątkowo abstrakcyjna, systemowa i pewna swego. Była to poważna próba przeniesienia komputerowego klasyka strategii na grunt konsolowy – choć dziś jej ograniczenia, zwłaszcza tempo manipulacji terenem przy użyciu kontrolera i gęstość interfejsu, są wyraźnie widoczne, to główna idea wciąż pozostaje przejrzysta i celna.