Nintendo 64

Paglalarawan

Ang Nintendo 64 ay pinatatakbo ng NEC VR4300 processor, isang 64-bit RISC CPU na batay sa MIPS R4300i at tumatakbo sa bilis na 93.75 MHz. Katuwang nito ang Reality Coprocessor (RCP) na dinisenyo ng SGI, na may bilis na 62.5 MHz, na siyang humahawak sa graphics at audio. Ang RCP ay nahahati sa dalawang bahagi: ang Reality Signal Processor (RSP) na responsable sa geometry transformations at pagproseso ng tunog, at ang Reality Display Processor (RDP) na namamahala sa rasterisation, pixel operations, at mga advanced na visual effects. Dahil dito, naging posible ang mga feature tulad ng Z-buffering, anti-aliasing, trilinear MIP-mapping, environment mapping, at perspective-correct texture rendering na nagbukod sa console na ito mula sa kanyang mga karibal noong panahong iyon.

Ang system ay may kasamang 4 MB na Rambus RDRAM na maaaring palawigin hanggang 8 MB sa pamamagitan ng Expansion Pak. Ang mga laro ay ipinamahagi sa pamamagitan ng mga ROM cartridge, na nag-aalok ng mabilis na load times ngunit limitado ang storage kung ikukumpara sa CD-ROM na gamit ng mga kalaban. Sinubukan din ng Nintendo ang 64DD, isang magnetic disk add-on na inilabas lamang sa Japan, na sumusuporta sa rewritable media at online connectivity sa pamamagitan ng Randnet service, bagaman hindi ito naging matagumpay sa merkado.

Ang audio output ay 16-bit stereo sa 44.1 kHz, kung saan ang ilang laro ay sumusuporta sa Dolby Pro Logic surround sound. Ang resolution ng video ay mula 256×224 hanggang 640×480, na may 21-bit colour palette. Ang console ay may apat na built-in controller ports, na humikayat sa lokal na multiplayer bilang isa sa mga pangunahing pagkakakilanlan nito. Ang mga accessory gaya ng Controller Pak (isang 32 KB memory card), Rumble Pak, at Transfer Pak ay lalong nagpalawak sa kakayahan ng unit.