D no Shokutaku

Beschrijving

D no Shokutaku volgt Laura Harris nadat zij een telefoontje krijgt dat haar vader, een gerespecteerd arts, plotseling is gaan moorden en zich heeft verschanst in een ziekenhuis. Bij het betreden van het gebouw wordt Laura getransporteerd naar een surrealistisch, gotisch kasteel dat fungeert als een fysieke manifestatie van de duistere stamboom van haar familie. Het verhaal verkent thema’s als kannibalisme, reïncarnatie en overgeërfd trauma, gepresenteerd door middel van spaarzame dialogen en verontrustende visuele aanwijzingen. De sfeer wordt gekenmerkt door een beklemmende isolatie, versterkt door de trage, doelbewuste camerabewegingen en een minimalistische soundtrack die de spanning van elke lege gang opvoert.

De gameplay is een real-time experiment in spanning en staat bekend om de strikte tijdslimiet van twee uur, zonder pauze- of opslagmogelijkheden. Spelers navigeren door de omgeving middels voorgerenderde FMV-sequenties, waarbij ze routes kiezen en interactie hebben met objecten om puzzels op te lossen. De mechanieken draaien om een first-person perspectief waarbij de speler aanwijzingen moet onderzoeken, een beperkte inventaris moet beheren en incidenteel moet reageren op tijdsgebonden gebeurtenissen. Technologisch gezien was het spel zijn tijd ver vooruit door het gebruik van hoogwaardige Silicon Graphics-werkstations om personagemodellen en omgevingen te creëren die de real-time capaciteiten van toenmalige spelcomputers ver overstegen.

Deze titel is het fundamentele werk van de betreurde Kenji Eno en zijn studio, WARP, en legde de basis voor een erfenis van avant-gardistisch gamedesign dat de industrienormen uitdaagde. Hoewel het oorspronkelijk een vlaggenschip voor de 3DO was, hielp de succesvolle port naar de Sega Saturn en PlayStation de survival horror-esthetiek mede te definiëren, naast titels als Resident Evil. Het personage Laura Harris groeide uit tot een digitale actrice voor WARP; zij speelde de hoofdrol in de spirituele opvolger Enemy Zero en het directe, zij het mechanisch afwijkende, vervolg D no Shokutaku 2 (D2) op de Dreamcast. Het blijft een uniek voorbeeld van ‘filmische’ gaming waarbij de visie van de regisseur boven het gemak van de speler werd gesteld.